Πρωτοβουλία για νομοθετική ρύθμιση με την οποία θα μπορούν οι δήμοι να επιβάλλουν τέλη χρήσης δικαιωμάτων διέλευσης, υπέργειων και υπόγειων δικτύων οργανισμών κοινής ωφέλειας, (ΔΕΗ, ΟΤΑ κ.α.), αναλαμβάνει η ΚΕΔΕ. Όπως τονίσθηκε, κατά τη διάρκεια της συζήτησης του θέματος στο ΔΣ της ΚΕΔΕ, πλέον οι οργανισμοί αυτοί έχουν χάσει το δημόσιο χαρακτήρα τους και έχουν μετατραπεί σε ιδιωτικές εταιρείες. Ως εκ τούτου θα πρέπει αφενός οι εταιρείες να κληθούν να καταβάλλουν στους δήμους τέλη χρήσης κοινόχρηστων χώρων – υποχρέωση την οποία δεν έχουν σήμερα και, αφετέρου, να αναπροσαρμοσθούν προς τα πάνω τα τέλη διέλευσης, καθώς παρέχουν μεν έργο κοινής ωφέλειας, κερδίζουν όμως οι ίδιες τεράστια ποσά τα οποία δεν αποδίδουν. Ειδικότερα για τη ΔΕΗ, επιπλέον στόχος είναι να υπάρξει νομοθετική κατοχύρωση ώστε να παύσει η ΔΕΗ να πλουτίζει – όπως κατ’ επανάληψη ειπώθηκε- σε βάρος των δήμων. Όπως σημειώθηκε κατά τη συνεδρίαση του ΔΣ της ΚΕΔΕ, οι δήμοι πρέπει να αξιώσουν ώστε τα τέλη διέλευσης και τα τέλη χρήσης δικαιωμάτων διέλευσης να είναι σε ικανοποιητικό επίπεδο, διότι οι κοινόχρηστοι χώροι των δήμων καταπονούνται, προκαλούνται ατυχήματα -με την οικονομική και θεσμική ευθύνη να βαρύνει τους δήμους και οι αποκαταστάσεις των κοινόχρηστων χώρων και των οδών δεν είναι αυτές που πρέπει. Στα υπερκέρδη των εταιρειών που χρησιμοποιούν τους κοινόχρηστους χώρους, τόνισαν οι δήμαρχοι, οι δήμοι πρέπει να έχουν μερίδιο. Και μάλιστα τη στιγμή που τα υπερκέρδη των ιδιωτών έρχονται σε οξεία αντίθεση με την εντεινόμενη οικονομική δυσανεξία των δήμων, που έχουν επιπλέον επωμισθεί τα τελευταία χρόνια ένα μεγάλο μέρος της διαχείρισης της κοινωνικής κρίσης.
«Ληστρική» για τους δήμους η πολιτική της ΔΕΗ
Ειδικά σε ό,τι αφορά τη ΔΕΗ, πρόκειται να ζητηθεί να μειωθεί η προμήθεια που παρακρατείται -από την είσπραξη των ανταποδοτικών τελών των δήμων μέσω των λογαριασμών- από το 2% στο 1%. Όπως σημειώθηκε, η ΔΕΗ κρατά την εν λόγω προμήθεια προκειμένου να καλύψει τις λειτουργικές της δαπάνες για την είσπραξη των τελών. Όμως, οι περίοδοι μέτρησης και χρέωσης του ρεύματος έχουν αυξηθεί από τους δυο σε τέσσερεις μήνες και οι εφαρμογές στον τομέα της πληροφορικής έχουν συμβάλλει περαιτέρω στη μείωση του λειτουργικού κόστους. Και ενώ το λειτουργικό κόστος για τη ΔΕΗ έχει μειωθεί τουλάχιστον στο μισό, η προμήθεια που καταβάλλουν οι ΟΤΑ παραμένει αμετάβλητη ως ποσοστό και είναι συνεχώς αυξανόμενη ως πραγματικό ποσό. Την ίδια στιγμή, δεν αποδίδονται στο σύνολό τους από τη ΔΕΗ και τους εναλλακτικούς παρόχους τα εισπραχθέντα τέλη στους δικαιούχους δήμους εντός του δεύτερου μήνα, από τη λήξη του μήνα στον οποίον ανήκουν λογιστικά οι λογαριασμοί. Επιπλέον, ενώ αποτελεί υποχρέωση της ΔΕΗ και των εναλλακτικών παρόχων να διαβιβάζουν τα στοιχεία τιμολόγησης και των δεδομένων των υπόχρεων προς τους δήμους, οι παραπάνω εταιρείες δεν διαβιβάζουν τα στοιχεία αυτά άμεσα. Επίσης, στους περισσότερους δήμους της χώρας εκτελούνται έργα υπογειοποίησης των εναέριων δικτύων. Όμως, μέχρι σήμερα δεν υπάρχει ενιαίος κανόνας για την κάλυψη του κόστους των έργων αυτών και τα τελευταία χρόνια η ΔΕΗ μετακυλύει το συνολικό κόστος προς τους δήμους. Την ίδια στιγμή, έχει δημιουργηθεί μεγάλο πρόβλημα με τον μη συγχρονισμό των έργων υπογειοποίησης με τα έργα διάνοιξης ή ανακατασκευής μιας οδούς από τους δήμους, με αποτέλεσμα να επαναλαμβάνεται το γνωστο φαινόμενο του «ράβε-ξήλωσε» στους δρόμους. Γι αυτό η ΚΕΔΕ αιτεί να υπάρξει συνολικός προγραμματισμός της υπογειοποίησης όλων των εναέριων δικτύων της ΔΕΗ εντός των πόλεων και να αναλάβει το υπουργείο πρωτοβουλία θέσπισης ενιαίων κανόνων για τις οικονομικές υποχρεώσεις κάθε φορέα και για τον συντονισμό της συνεργασίας τους. Επίσης, όπως σημείωσε ο κ. Δανιηλίδης, αν και οι δήμοι είναι ο μεγαλύτερος και ο καλύτερος πελάτης της ΔΕΗ, όχι μόνο δεν έχουν έκπτωση στην τιμολόγηση του ρεύματος αλλά αντιθέτως πληρώνουν και παραπάνω από άλλες κατηγορίες καταναλωτών. Όπως είπε, η ΔΕΗ και οι εναλλακτικοί πάροχοι χρεώνουν τους δήμους με υπέρογκα ποσά για τους δημοτικούς παιδικούς σταθμούς, τα ΚΑΠΗ, τα δημοτικά ιατρεία, τα πολιτιστικά και αθλητικά κέντρα, τον ηλεκτροφωτισμό των κοινόχρηστων χώρων και των οδών, τους βιολογικούς καθαρισμούς κ.α. Οι υπέρογκες αυτές χρεώσεις και οι χρεώσεις με πάγια στους λογαριασμούς των σχολείων έχουν ως αποτέλεσμα οι δήμοι να πληρώνουν ακριβότερα από κάθε καταναλωτή το ρεύμα που καταναλώνουν για την κάλυψη των κοινωνικών αναγκών των πολιτών.