Το φετινό συνέδριό της ΚΕΔΕ βρίσκει την Τοπική Αυτοδιοίκηση αντιμέτωπη με μια μεγάλη πρόκληση: την αλλαγή του Καλλικράτη και την προώθηση μιας ουσιαστικής μεταρρύθμισης στη λειτουργία του Κράτους και της Αυτοδιοίκησης. Με βάση αυτή την πρόκληση, ποιος είναι κατά τη γνώμη σας ο οδικός χάρτης που πρέπει να χαράξει το συνέδριο και εν γένει η Αυτοδιοίκηση;
H TA πρέπει με καθαρό λόγο και σαφείς επιδιώξεις να διεκδικήσει ότι της αναλογεί . Σαφείς στόχοι , σαφείς θέσεις. σαφείς επιδιώξεις .
Κομβικό σημείο για το μέλλον και το νέο ρόλο που πρέπει να έχει η Τοπική Αυτοδιοίκηση, αποτελεί η δρομολογούμενη αλλαγή του θεσμικού πλαισίου που τη διέπει. Ποιες αλλαγές θεωρείτε καθοριστικές, ούτως ώστε να μπορούν οι δήμοι να αποφασίζουν για το μέλλον των τοπικών τους κοινωνιών, την τοπική ανάπτυξη και την κοινωνική συνοχή, για βιώσιμες και έξυπνες πόλεις, για τη διασφάλιση της διαφάνειας, για τη μεταρρύθμιση του κράτους και της ίδιας της Τοπικής Αυτοδιοίκησης;
Μία και μόνη μεταρρύθμιση είναι αναγκαία, η αυτοτέλεια της ΤΑ.
Αυτοτέλεια από το κράτος αλλά και από τον άλλον βαθμό Τ.Α. Μέχρι τώρα ο Α. βαθμός ΤΑ είναι ο υποτελής και ο παρίας του όλου συστήματος . Αυτό πρέπει να αλλάξει . Πρέπει η ΤΑ να διαχειρίζεται πόρους από το ΕΣΠΑ απευθείας .
Πρέπει να σταματήσει η επιβαλλόμενη γραφειοκρατία που επιβάλλεται από το Κράτος .Είναι παρανοϊκό να χρειάζονται 44 αποφάσεις για ένα έργο του Δήμου .
Είναι αναγκαίο να διορθωθούν άμεσα όλες τις παρενέργειες νόμων που καθορίζουν την λειτουργία της ΤΑ με κλασσικό παράδειγμα τον ν.4412 .
Αποτελούν αστειότητα και πρόκληση πλέον τα τιμολόγια του δημοσίου για την υλοποίηση ενός έργου , όταν στην ελεύθερη αγορά όλα γίνονται με τα μισά χρήματα.
Είναι αδιανόητο σε ένα κόσμο που αλλάζει επίμονα , η ΤΑ να παραμένει βαθιά κρατικιστική .
Η κυβέρνηση έχει ανακοινώσει ότι μία από τις αλλαγές του Καλλικράτη, αφορά στην εφαρμογή της απλής αναλογικής από τις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2019. Αντιθέτως η θέση της ΚΕΔΕ είναι ότι πρώτα πρέπει να μεταρρυθμιστεί το κράτος και μετά να γίνει οποιαδήποτε συζήτηση για αλλαγή εκλογικού συστήματος. Ποια είναι η δική σας θέση;
Γνωρίζουμε περισσότερο από τον καθένα τα προβλήματα που αναπτύσσονται εις την διοίκηση των δήμων , γνωρίζουμε τα προβλήματα ομοιογένειας σε πολλούς καλλικρατικούς δήμους που έχουν δημιουργηθεί παράφυση . Είναι περισσότερον από βέβαιον ότι οι δήμοι πρέπει να διοικούνται. Η αλλαγή του εκλογικού νόμου από μόνη της δεν μπορεί και δεν είναι μεταρρύθμιση στο χώρο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης .
Είναι προφανές ότι η αλλαγή του εκλογικού συστήματος έχει άμεση συνάρτηση με πολιτικούς στόχους που έχει η Κυβέρνηση κ όχι με τις ανάγκες που έχει η Τ.Α.
Είμαστε αρνητικοί στην αλλαγή του εκλογικού συστήματος .Έχουμε ένα σύστημα στην ΤΑ που είναι δοκιμασμένο στο χρόνο και στην λειτουργία. Είναι περισσότερο από βέβαιον ότι η επιχειρούμενη αλλαγή στο εκλογικό σύστημα θα επιφέρει τόσα προβλήματα αλλά κυρίως θα δημιουργήσει πολλά αδιέξοδα και θα είναι αδύνατον να λυθούν εκ των υστέρων ως συνηθίζεται για πολλούς δήμους.
Ένα από τα βασικά αιτήματα που προβάλει η Αυτοδιοίκηση σήμερα είναι να της δοθεί η δυνατότητα να συμβάλει ουσιαστικά στην αναπτυξιακή ανασυγκρότηση της χώρας, την επιστροφή της κοινωνίας στην κανονικότητα, και τον επαναπατρισμό των νέων που «έδιωξε» η κρίση. Με ποιον τρόπο και ποια εργαλεία θεωρείτε ότι μπορούν να στηριχθούν οι αναπτυξιακές δυνατότητες των δήμων σήμερα;
Αυτό που μας έμαθε η κρίση είναι ότι η ΤΑ είναι ο θεσμός που παρέμεινε σταθερά δίπλα στην κοινωνία , δίπλα στην ανθρώπινη ανάγκη . Είναι από τούς θεσμός που προσαρμόστηκε πιο γρήγορα από όλους . Συνέχισε να προσφέρει τις υπηρεσίες με σταθερά τιμολόγια χωρίς να υστερήσει σε δραστηριότητες .
Έχει την γνώση αλλά και την ευαισθησία, είναι λιγότερο απρόσωπη και είναι βαθιά κοινωνική . Ξέρει καλύτερα από τον καθένα τις ανάγκες και τις προτεραιότητες της κοινωνίας . Κρίνει εύστοχα το αναγκαίο και αυτό που έχει πολλαπλασιαστική αξία για την κοινωνία . Είναι προφανές ότι η ΤΑ έχει και την εμπειρία και την δυνατότητα αλλά και την αμεσότητα να δίνει λύσεις .
Είναι γεγονός ότι η Τοπική Αυτοδιοίκηση στην οκταετία της κρίσης υπέστη πρωτοφανείς περικοπές των εσόδων της, ενώ και ο κρατικός προϋπολογισμός του 2018 προβλέπει περαιτέρω μειώσεις . Ποιες θεωρείτε ότι πρέπει να είναι οι άμεσες οικονομικές διεκδικήσεις των δήμων;
Είναι καθεστώς στην ελληνική πραγματικότητα να θεσμοθετεί το κράτος φόρους υπέρ τρίτων και να τους παρακρατεί .Φόροι στην κατανάλωση ονοματισμένοι για την υγεία ποτέ δεν αποδόθηκαν , φόροι για την ΤΑ ποτέ δεν αποδόθηκαν εξ ολοκλήρου και συνεχώς περιορίζεται η απόδοση .
Ενοχικά το Κράτος δημιουργεί νέους φόρους που χρειάζεται , βάζει άλλους δικαιούχους και τους οποίους παρακρατά.
Συνεχώς παραχωρεί αρμοδιότητες στην ΤΑ χωρίς ταυτόχρονα να παραχωρεί και τους αντίστοιχους πόρους . Θεωρεί την ΤΑ τον κάδο των απορριμμάτων που παραχωρεί όλες τις ανεπιθύμητες δράσεις .
Είναι προφανές ότι οφείλει να δημιουργήσει τον δημοσιονομικό χώρο ώστε η ΤΑ να αναπτύξει την στρατηγική της και την οικονομική της πολιτική με αυτοτέλεια .