Οι δυσλειτουργίες του Καλλικράτη καθώς και οι μεγάλες και συνεχείς μειώσεις των πόρων της Αυτοδιοίκησης τί συνέπειες είχαν στις παρεχόμενες προς τους πολίτες υπηρεσίες;
Ομολογώ πως οι δυσλειτουργίες του Καλλικράτη προκάλεσαν μεγαλύτερα προβλήματα στις τοπικές κοινωνίες απ’ ότι οι περικοπές των πόρων. Γιατί οι περικοπές αφορούσαν όλη τη χώρα και οι πολίτες ήταν σε θέση να κατανοήσουν ότι υπήρχαν δράσεις που δεν θα μπορούσαν πλέον να υλοποιηθούν και ότι επίσης έπρεπε να σταματήσουν οι σπατάλες.
Γενικά μιλώντας, έχουμε εντάξει στην έννοια δυσλειτουργίες του Καλλικράτη, όλες τις γραφειοκρατικές διατυπώσεις που είναι πάρα πολύ αυστηρές και σκληρές και οι οποίες υπήρχαν τόσο πριν όσο και μετά την εφαρμογή του νόμου. Τον Καλλικράτη τον έχουμε συνδυάσει και με τα καλώς και με τα κακώς κείμενα της κεντρικής δημόσιας διοίκησης. Ειδικότερα, θα τόνιζα πως είναι απαράδεκτη αυτή η υπερβολική συγκέντρωση αρμοδιοτήτων. Από τη μια μεριά μιλάμε για μεταφορά αρμοδιοτήτων στην Τοπική Αυτοδιοίκηση και για σεβασμό προς την Τοπική Αυτοδιοίκηση, κι από την άλλη συνεχίζει να υπάρχει υπερσυγκέντρωση εξουσιών στην κεντρική διοίκηση. Για να γίνει κατανοητό αυτό θα σας αναφέρω ότι για την πρόσληψη ενός απλού εργάτη χρειάζεται να πάρουμε άδεια από τρεις υπουργούς, γεγονός που προκαλεί τεράστιες καθυστερήσεις και δυσλειτουργίες στην οργάνωση των δήμων.
Καθημερινά καταγράφονται μεμονωμένες δράσεις στήριξης των πολιτών από τους δήμους, αλλά και από κινήσεις πολιτών. Στην περιοχή σας υπάρχει κάποια συντονισμένη προσπάθεια για την αντιμετώπιση των συνεπειών της κρίσης στους πολίτες, και αν ναι, με ποιους συνεργάζεστε για να υλοποιηθούν τέτοιες δράσεις;
Εκείνο στο οποίο εμείς προσπαθούμε να βοηθήσουμε ως Τοπική Αυτοδιοίκηση είναι να προλάβουμε τις ακραίες μορφές φτώχειας. Μέσα από συγκεκριμένες δράσεις και πρωτοβουλίες επιδιώκουμε να δώσουμε ένα χαρακτήρα κοινωνικής πολιτικής στο δήμο μας. Κι αυτό δε γίνεται μόνο με την παραδοσιακή μέθοδο της αύξησης των επιδομάτων όσο κυρίως με την αύξηση των θέσεων εργασίας – κυρίως εποχιακών – στον τομέα της καθαριότητας, του πρασίνου και των έργων αυτεπιστασίας.
Πιστεύω ότι η τοπική κοινωνία με τη συνεργασία και των οργανωμένων φορέων της περιοχής αλλά και της Τοπικής Αυτοδιοίκησης έχουν διατηρήσει τον κοινωνικό ιστό της πόλης. Αυτό σημαίνει πως ακόμα υπάρχει κοινωνική συνοχή και αλληλεγγύη, η οποία εκδηλώνεται σε όλες τις δράσεις φιλανθρωπικού και κοινωνικού χαρακτήρα των παραπάνω φορέων.
Το μεγάλο ζητούμενο για τη χώρα και για κάθε περιοχή ξεχωριστά είναι η αναχαίτιση της ύφεσης και η προώθηση της ανάπτυξης. Στην Περιφέρειά σας δρομολογούνται ή υλοποιούνται δράσεις και προγράμματα που να στοχεύουν στην ανάπτυξη;
Η αναχαίτιση της ύφεσης και η προώθηση της ανάπτυξης είναι κατά κύριο λόγο αρμοδιότητες του κράτους. Το κράτος επιβάλλεται να οργανωθεί καλύτερα και ν’ ασχοληθεί πρωτίστως με την αναπτυξιακή προοπτική της χώρας και την αντιμετώπιση της οικονομικής ύφεσης. Οι δήμοι δευτερευόντως έρχονται να βοηθήσουν συμπληρωματικά το κράτος. Πάντως, η δουλειά που κάνει η Περιφέρεια και σε ειδικότερο πλαίσιο η Τοπική Αυτοδιοίκηση επικεντρώνεται κυρίως με δράσεις κοινωνικού χαρακτήρα. Για παράδειγμα, όπως σας ανάφερα και παραπάνω, να βρούμε δουλειά σε κόσμο, να συμμετέχουμε σε προγράμματα εργασίας όπως είναι αυτά της «Κοινωνικής Εργασίας», ώστε να απασχοληθούν έστω και πρόσκαιρα κάποιοι συμπολίτες μας και βεβαίως να οργανώσουμε σε συνεργασία με την Περιφέρεια και το κράτος τα Τοπικά Ολοκληρωμένα Σύμφωνα κατά της Ανεργίας. Ο δήμος αν λειτουργεί σωστά δίνει δουλειές μέσω των έργων αυτεπιστασίας ή μέσω της εποχιακής εργασίας στους τομείς της καθαριότητας και του πρασίνου, αλλά αυτά δεν επαρκούν, οπότε χρειάζεται και η συνδρομή του κράτους.
Αν ήσασταν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων για το νέο μνημόνιο ως εκπρόσωπος της Αυτοδιοίκησης, ποιες προτεραιότητες και ποιες κόκκινες γραμμές θα θέτατε;
Εκείνο που με απασχολεί περισσότερο είναι ο περιορισμός των κοινωνικών προγραμμάτων. Θα πρέπει να βρεθεί τρόπος χρηματοδότησης των παρεχόμενων υπηρεσιών ώστε όχι μονάχα να μη σταματήσουν αλλά να βελτιωθούν και να επεκταθούν γιατί όντως υπάρχει ανάγκη. Για μένα δεν είναι σημαντικό να μειωθούν οι μισθοί των εργαζομένων, βεβαίως πρέπει να καταργηθούν ορισμένες ακρότητες που υπήρχαν στο παρελθόν σε ορισμένους επιλεκτικούς τομείς του ευρύτερου δημόσιου τομέα όπως είναι οι ΔΕΚΟ και οι δημοτικές επιχειρήσεις. Δεν μπορεί όμως να θεωρηθεί αναπτυξιακό μέτρο η μείωση των μισθών και κυρίως η μείωση των κατώτατων μισθών.
Για μένα προτεραιότητα είναι να οργανωθεί ψηφιακά το κράτος, να αξιοποιηθούν τα ευρυζωνικά δίκτυα τα οποία έχουν κατασκευαστεί εδώ και πέντε χρόνια και σαπίζουν στο υπέδαφος των δήμων μας αφού η κεντρική διοίκηση τα έχει ξεχάσει γιατί τα κρατούσε ζηλότυπα για την προστασία των δικών της «μαγαζιών». Επίσης, έχει πολύ μεγάλη σημασία να τονωθούν οι αναπτυξιακές πρωτοβουλίες στον οικονομικό τομέα και άρα να λειτουργήσουν οι θεσμοί ενίσχυσης της επιχειρηματικότητας ακόμα και μέσω του ΕΣΠΑ, να λειτουργήσει ο θεσμός των μικροπιστώσεων που δυστυχώς μόνο στη χώρα μας δεν λειτουργεί ενώ λειτουργεί σε όλη την υπόλοιπη Ευρώπη. Κατά συνέπεια εκείνο που προέχει για μας είναι η διατήρηση του κοινωνικού και αναπτυξιακού χαρακτήρα του κράτους