Η περίτεχνη και εντυπωσιακή γαστρονομική κουλτούρα της Λέσβου παρουσιάζεται μέσα από δύο καλαίσθητες εκδόσεις, με τη φροντίδα του Εταιρείας Τοπικής Ανάπτυξης Λέσβου. Μέσα από τις δύο αυτές εκδόσεις οι «επισκέπτες» «ξεναγούνται» στις γεύσεις και στην ιστορία του νησιού.
Οι Οθωμανοί είχαν χαρακτηρίσει το νησί ως «περιβόλι της αυτοκρατορίας» όταν καΐκια φορτωμένα με φρούτα και λαχανικά αναχωρούσαν από τα λιμάνια της Λέσβου και εφοδίαζαν τις αγορές της Kωνσταντινούπολης και της Οδησσού.
Την είπαν και «χρυσό νησί», λόγω του χρυσαφένιου χρώματος που έχει το λάδι της. Οι πρόσφυγες του ’22 έφεραν στο νησί τη γαστρονομική κουλτούρα της Ανατολής και αυτή συναντήθηκε με τους Γάλλους μάγειρες που είχαν στα σπίτια τους οι Λέσβιες αστές και με την αιγαιοπελαγίτη κουζίνα της απλότητας που κυριαρχούσε στα λαϊκά νοικοκυριά.
Μέσα από τέτοιου είδους διεργασίες αναδύθηκε η γαστρονομική κουλτούρα της Λέσβου. Οι νοικοκυρές αξιοποιούν «ταπεινά υλικά» για να δημιουργήσουν εδέσματα υψηλής γαστρονομίας.
Η πρώτη έκδοση αφορά ένα έντυπο με τίτλο “Ο γύρος της Λέσβου μ’ ένα πιρούνι” αφιερωμένο στον γαστρονομικό τουρισμό του νησιού: Επισκέψιμα οινοποιεία, Μουσεία λαδιού και ούζου, μυθικά καφενεία, τυριά με ομηρική καταγωγή, διάσημες σαρδέλες, αλατοσωροί στην κατάλευκες αλυκές, γιορτές γεύσης στον Αυγουστιάτικο ήλιο, αλλά και θρησκευτικά πανηγύρια με κυρίαρχα γαστρονομικά στοιχεία, ένας φούρνος με έργα του Θεόφιλου, περίτεχνα γλυκά του κουταλιού σερβιρισμένα σ’ αυτή τη μαγική γωνιά του Βορειοανατολικού Αιγαίου.
Η δεύτερη έκδοση αφορά ένα βιβλίο, με τίτλο “Επιχειρείν αγροτικά. Τα προϊόντα της Λέσβου και οι προοπτικές τους”. Μία πολύτιμη έκδοση που απευθύνεται κυρίως στους επαγγελματίες του νησιού που ασχολούνται με τον πρωτογενή τομέα, την μεταποίηση και τις τουριστικές υπηρεσίες. Η ομάδα του έργου, μετά από αναλυτική έρευνα και καταγραφή των τοπικών προϊόντων προχωράει σε μία σειρά προτάσεων, σε σχέση με καινούριες προοπτικές και δυνατότητες αξιοποίησης του τεράστιου πλούτου του νησιού. Επίσης, αφιερώνει ένα ξεχωριστό κεφάλαιο στο οποίο ανιχνεύεται η αναγκαιότητα παραγωγής παραδοσιακών προϊόντων, το πλαίσιο ύπαρξης τους στη σημερινή αγορά και πιθανές ανάγκες τροποποιήσεων τους. Παραθέτονται, τέλος, πολύτιμα στοιχεία για την προώθηση και το marketing των τοπικών προϊόντων.
Μέσα από τα δύο έργα αναδεικνύεται με ιδιαίτερο τρόπο η εικόνα της γαστρονομικής Λέσβου.