Η Κεντρική Ένωση Δήμων Ελλάδος διαχρονικά διεκδικεί από το κεντρικό κράτος περισσότερους πόρους από τα φορολογικά έσοδα του προϋπολογισμού, προκειμένου να μπορεί να ανταποκρίνεται στις υποχρεώσεις και αρμοδιότητες των Δήμων.
Ποτέ δεν ζητήσαμε τη θέσπιση νέων φόρων κι επιβαρύνσεων σε βάρος των πολιτών.
Γι αυτό αισθανόμαστε την ανάγκη να αποκαταστήσουμε την αλήθεια και να απαντήσουμε σε κάποιες αναλήθειες που κυκλοφορούν, σχετικά με την πρόβλεψη στο νέο κώδικα αυτοδιοίκησης θέσπισης του Τέλους Τοπικής Ανάπτυξης (ΤΤΑ).
Συγκεκριμένα, στο νέο κώδικα που δόθηκε στην διαβούλευση (άρθρα 392 – 396), η ΚΕΔΕ επισημαίνει, ότι το Τέλος Τοπικής Ανάπτυξης δεν είναι νέος φόρος αλλά αποτελεί συγχώνευση δύο ήδη υφιστάμενων φόρων. Του ΤΑΠ (Τέλος Ακίνητης Περιουσίας) και του ΦΗΧ (Φόρος Ηλεκτροδοτούμενων Χώρων).
Ο ΤΑΠ κυμαινόταν από 0,25 – 0,35 τοις χιλίοις σε σχέση με την αντικειμενική αξία του ακινήτου και τα τετραγωνικά μέτρα.
Ο ΦΗΧ υπολογιζόταν ανά παροχή ρεύματος και ανά τετραγωνικό με διαφορετικό συντελεστή ανά δήμο .
Με το νέο κώδικα οι δύο παραπάνω φόροι συγχωνεύονται και αντικαθίστανται από το Τέλος Τοπικής Ανάπτυξης, το οποίο υπολογίζεται από 0,3- 0,7 τοις χιλίοις σύμφωνα με την αντικειμενική αξία και τα τετραγωνικά μέτρα του ακινήτου.
Συνεπώς, σε ότι αφορά τους Δήμους, δεν προκύπτει κάποια διαφορά ή επιπλέον επιβάρυνση για τους πολίτες .
Οι όποιες διαφορετικές ερμηνείες «εξυπηρετούν» σκοπιμότητες.
Η νέα πραγματικότητα μειώνει στο έπακρο την γραφειοκρατία και αποκαθιστά τη σχέση εμπιστοσύνης και ειλικρίνειας του πολίτη, στη σχέση του με το Κράτος και τους Δήμους.