Με στόχο την ευαισθητοποίηση των πολιτών και την ενθάρρυνση της εθελοντικής δράσης ώστε ο κάθε κάτοικος της πόλης να αναδειχθεί σε “πράσινο” δημότη, η Εκτελεστική Επιτροπή του δήμου Βόλου προχώρησε στη διαμόρφωση σχεδίου κανονιστικής απόφασης για την προστασία και αναβάθμιση του αστικού πρασίνου, το οποίο τέθηκε από τη Δευτέρα 25 Ιουνίου 2012 σε δημόσια διαβούλευση.
Σε σχετική με το θέμα συνέντευξη Τύπου, ο δήμαρχος της πόλης Π. Σκοτινιώτης έχει ως κεντρικό στόχο τη δημιουργία μιας «πράσινης» πόλης επισημαίνοντας ανάμεσα σε άλλα ότι, το αστικό πράσινο έχει δεσπόζουσα σημασία, αφού θεωρείται ως βασικός δείκτης βιωσιμότητας ενός αστικού ιστού.
Η Ελλάδα υστερεί σημαντικά σε σχέση με βόρειες χώρες της Ευρώπης και ειδικότερα όσον αφορά την πόλη του Βόλου, από τα στοιχεία της μελέτης για την Αναθεώρηση του Γενικού Πολεοδομικού Σχεδίου, προκύπτει ότι στο Πολεοδομικό Συγκρότημα υπάρχει έλλειμμα πρασίνου περίπου 350 στρεμμάτων.
“Είναι ένα έλλειμμα το οποίο πρέπει σταδιακά να αναπληρωθεί και αυτό τον στόχο υπηρετεί η συστηματική προσπάθεια που κάνουμε για δημιουργία νέων χώρων πρασίνου, αξιοποιώντας κυρίως το ΕΣΠΑ, αλλά και για τη διαφύλαξη και προστασία του υπάρχοντος πρασίνου”, σημείωσε ο Π. Σκοτινιώτης.
Το Σχέδιο Κανονισμού Πρασίνου εγκρίθηκε ομόφωνα από την Εκτελεστική Επιτροπή του Δήμου Βόλου, και τίθεται σε δημόσια διαβούλευση, ώστε στη συνέχεια να συζητηθεί στην Επιτροπή Ποιότητας Ζωής, καθώς και στην Οικονομική Επιτροπή, όσον αφορά το κεφάλαιο που αναφέρεται στις οικονομικές κυρώσεις.
Στόχος της Δημοτικής Αρχής είναι έως το τέλος του καλοκαιριού το θέμα να εισαχθεί προς συζήτηση και ψήφιση στο Δημοτικό Συμβούλιο.
Το σχέδιο περιλαμβάνει τους κανόνες χρήσης του δημοσίου χώρου, τη διαχείριση των αιτημάτων των πολιτών, τις κυρώσεις από την παράβαση των διατάξεων κλπ.
Περιέχει, καινοτομικές διατάξεις, όπως την καθιέρωση του μαχητού τεκμηρίου ευθύνης των γειτονικών ιδιοκτησιών, καθώς επίσης και διατάξεις κοινωνικού χαρακτήρα, όπως τη διάθεση των ξύλων από τις κοπές δέντρων και τα κλαδέματα σε κοινωνικά ευαίσθητες ομάδες του πληθυσμού.
Το κύριο ωστόσο είναι η προσπάθεια ευαισθητοποίησης των πολιτών και η ενθάρρυνση της εθελοντικής δράσης, όπως με την ιδέα των κοινωνικών πάρκων και άλλες παρόμοιες.