Ο Δήμος Νεάπολης-Συκεών προχωρά στην ανάδειξη του «Βρώσιμου Δάσους» της Νεάπολης μέσα από ειδική εκδήλωση ενημέρωσης και διαλόγου με την τοπική κοινωνία, σήμερα Τετάρτη 25 Φεβρουαρίου, στις 7 μ.μ., στο Μακεδονικό Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης, σε συνεργασία με την Περιβαλλοντική Οργάνωση Μαμαγαία και τον Κοινωνικό Συνεταιρισμό cob.gr. Στόχος είναι η ενίσχυση της περιβαλλοντικής συνείδησης και η συνέχιση μιας καινοτόμου πρωτοβουλίας αστικής οικολογίας.
Το «Βρώσιμο Δάσος», μια πρωτοβουλία που συνδυάζει την αστική πράσινη ανάπτυξη με την παραγωγή βρώσιμων καρπών, επανέρχεται στο επίκεντρο ως χώρος περιβαλλοντικής εκπαίδευσης, κοινωνικής συμμετοχής και βιώσιμης διαχείρισης του δημόσιου χώρου. Η δράση εντάσσεται σε ευρύτερο σχεδιασμό του Δήμου για την προώθηση οικολογικών πρακτικών και την ενεργό συμμετοχή πολιτών και φορέων.
Στη νέα εκδήλωση συμμετέχουν εκπρόσωποι της αυτοδιοίκησης, επιστήμονες και ενεργοί πολίτες, οι οποίοι θα παρουσιάσουν τα επόμενα βήματα για την ανάπτυξη του εγχειρήματος, καθώς και καλές πρακτικές αστικής γεωργίας και βιώσιμης διαχείρισης πρασίνου.
Επίσης, θα γίνει προβολή του ντοκιμαντέρ μικρού μήκους: «Ρωγμές Πρασίνου: Συνδημιουργώντας το πρώτο αστικό βρώσιμο δάσος στην Ελλάδα» σε σκηνοθεσία Γιώργου Ντάλη και θα μιλήσουν:
● Παρασκευή Γενίτσαρη, Αντιδήμαρχος Περιβάλλοντος, Πρασίνου και Κλιματικής Κρίσης Νεάπολης – Συκεών, Τοπική Αντιδήμαρχος Δ.Ε. Πεύκων.
● Περικλής Χατζηνάκος, Διευθυντής Περιβαλλοντικής Οργάνωσης Μαμαγαία-Διαχειριστής περιβαλλοντικών έργων.
● Ζαφειριάδου Κορνηλία, Διευθύντρια 5ου Γυμνασίου Νεάπολης
● Μάρα Καρφοπούλου, Καθηγήτρια 5ου Γυμνασίου Νεάπολης, πολιτικός μηχανικός
Το εγχείρημα του «Βρώσιμου Δάσους» έχει ήδη αποτελέσει πεδίο περιβαλλοντικών δράσεων, όπως δενδροφυτεύσεις και συμμετοχικές δραστηριότητες μαθητών και κατοίκων, αναδεικνύοντας τη σημασία της εκπαίδευσης και της συλλογικής δράσης για την προστασία του αστικού περιβάλλοντος.
Με τη νέα πρωτοβουλία, ο Δήμος επιδιώκει να ενισχύσει τη λειτουργία του χώρου ως ζωντανού εργαστηρίου περιβαλλοντικής καινοτομίας, όπου η αστική φύση, η εκπαίδευση και η κοινωνική συνοχή συνδέονται με πρακτικές βιώσιμης ανάπτυξης και ποιότητας ζωής.
