Η 8η Μαρτίου, Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας , είναι ημέρα στοχασμού για την προσφορά των γυναικών στο κοινωνικό σύνολο και προβληματισμού για την υποστήριξη και ενίσχυση του ρόλου τους σε όλες τους τομείς της ζωής.
Παρά τα βήματα που έχουν γίνει σε θέματα ισότητας, εξακολουθούν να υφίστανται διακρίσεις σε βάρος των γυναικών.
Οι συνθήκες κρίσεις ήρθαν να επιτείνουν τις ανισότητες, αφού οι γυναίκες είναι τα μεγάλα θύματα των χαμηλών αμοιβών, της ανασφάλιστης εργασίας και των υψηλών ποσοστών ανεργίας. Ο ρόλος της μητρότητας δοκιμάζεται επιπλέον, αφού οι κοινωνικές παροχές έχουν περιοριστεί δραματικά. Οι νέες γενιές γυναικών, γυναίκες, φοιτήτριες, εργαζόμενες, άνεργες, πτυχιούχες κάνουν εκπτώσεις στα όνειρα και στους στόχους τους.
Η πολιτεία στο σύνολο της και η αυτοδιοίκηση οφείλουν σήμερα, περισσότερο από ποτέ, να σταθούν συμπαραστάτες και αρωγοί στη γυναίκα με τους πολλαπλούς ρόλους, δίνοντας προτεραιότητα στη στήριξη της άνεργης, της χαμηλά αμειβόμενης, της ανασφάλιστης, της μητέρας μονογονεϊκής οικογένειας, της νέας αλλά και της γυναίκας της τρίτης ηλικίας.
Η αυτοδιοίκηση δίνει διαρκώς μάχες για να διατηρήσει δομές που έως σήμερα στηρίζουν την έξοδο και την παραμονή της γυναίκας στην εργασία, όπως οι Παιδικοί Σταθμοί, το πρόγραμμα «Βοήθεια στο Σπίτι», τα Κέντρα Ημερήσιας Φροντίδας Ηλικιωμένων, ώστε ο θεσμός να εξακολουθήσει να υποστηρίζει τη γυναίκα και το σύνθετο ρόλο της στην οικογένεια, στην εργασία και την κοινωνία.
Η γυναικεία συμμετοχή στα κέντρα λήψης αποφάσεων, στην κεντρική πολιτική σκηνή και στην αυτοδιοίκηση, μπορεί να συμβάλλει σε αλλαγές και μεταρρυθμίσεις με κοινωνική ευαισθησία, τόλμη και όραμα για μια καλύτερη κοινωνία. Όμως, παρά την πρόοδο που έχει επιτευχθεί, παραμένει ζητούμενο. Η ενίσχυση της είναι ζήτημα δημοκρατίας, δικαιοσύνης και ενδυνάμωσης της έκφρασης των πολιτών.