Έναν επίγειο παράδεισο σε μια μικρή λιμνοθάλασσα, με υγρά λιβάδια και εγκαταλειμμένες εκτάσεις παραγωγής αλατιού, συνθέτουν με την παρουσία τους εκατοντάδες φλαμίγκος, που έπαψαν τα τελευταία χρόνια να αποδημούν και επέλεξαν για μόνιμη κατοικία τους τον υγροβιότοπο της Αλυκής Λευκίμμης.

Σε μία έκταση 2.000 στρεμμάτων που είναι ενταγμένη στο Δίκτυο προστασίας «Φύση 2000», Natura 2000, τα φλαμίνγκος, μετοίκησαν μόνιμα τα τελευταία τρία χρόνια, προκαλώντας το ενδιαφέρον χιλιάδων επισκεπτών από όλη την υφήλιο.

Όπως εξηγεί στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο διευθυντής του Κέντρου Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης Λευκίμμης, Αλέκος Βλάσσης, σε αυτό τον τύπο οικοτόπου βρίσκουν κατάλληλο περιβάλλον και τα φλανμίγκος (Phoenicopterus ruber) που είναι από τα μακροβιότερα πουλιά, καθώς ζουν πάνω από 30 χρόνια και εντυπωσιάζουν με τα χρώματα και το μέγεθός τους, αφού ως ενήλικα μπορούν να φθάσουν σε ύψος το 1,60 μ και σε βάρος τα 3,5 κιλά.

Για να συντηρηθούν χρειάζονται καθημερινά 230 έως 290 θερμίδες, τις οποίες αντλούν με έναν εξαιρετικό μηχανισμό που έχουν αναπτύξει στο ράμφος, γι? αυτό είναι γαμψό, με το οποίο μπορούν να κοσκινίζουν μικρά σωματίδια τροφής που περιέχονται στο βούρκο.

«Ο υγροβιότοπος της Αλυκής Λευκίμμης είναι ο πιο πλούσιος της Κέρκυρας και αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι οι λεκάνες, τα αλοπήγια, είναι αβαθείς, θερμαίνονται γρήγορα και λειτουργούν σαν ένα φυσικό εκκολαπτήριο. Ο λασπώδης βυθός φιλοξενεί πολλά είδη σκουληκιών, καρκινοειδών και άλλων μικροοργανισμών που είναι η αγαπημένη τροφή των παρυδάτιων πουλιών. Πρόκειται στην κυριολεξία για ένα βιολογικό εργαστήρι ζωής» αναφέρει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο διευθυντής του Κέντρου Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης Λευκίμμης, Αλέκος Βλάσσης.