Χωρίς αποζημίωση θα απολύονται τα στελέχη της δημόσιας διοίκησης, διευθυντές, γενικοί διευθυντές και προϊστάμενοι δημοσίου και σχετικών νομικών προσώπων που καταλαμβάνουν θέσεις πολιτικής εμπιστοσύνης, καθώς η Ολομέλεια του Αρείου Πάγου έκρινε συνταγματικές τις διατάξεις του νόμου Παυλόπουλου. Σύμφωνα με το νόμο (3260/2004) προβλέπεται η χωρίς αποζημίωση αυτοδίκαιη λήξη των συμβάσεων ιδιωτικού δικαίου ορισμένου χρόνου των συγκεκριμένων στελεχών.
Παρά την αρνητική εισήγηση τόσο του πρώην Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ιωάννη Τέντε, όσο και της νυν εισαγγελέως Ευτέρπης Κουτζαμάνη, το Ανώτατο Δικαστήριο με μειοψηφία εννέα μελών, έκρινε συνταγματικό το νόμο Παυλόπουλου.
Ειδικότερα η διάταξη προβλέπει τη λήξη «των συμβάσεων προσώπων που προσελήφθησαν από δημόσιες υπηρεσίες και νομικά πρόσωπα, με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας για ορισμένο χρόνο ως μονομελή όργανα διοίκησης (μεταξύ των άλλων και οι γενικοί διευθυντές, διευθυντές ή προϊστάμενοι υπηρεσιών), χωρίς την καταβολή της αποζημιώσεως που τα συμβαλλόμενα μέρη (εργοδότης-εργαζόμενος) συμφώνησαν για την περίπτωση πρόωρης λύσης της συμβάσεως».
Οι δικαστές με τις υπ΄ αριθμόν 5 και 6/2014 αποφάσεις τους θεωρούν τις συγκεκριμένες θέσεις «πολιτικής εμπιστοσύνης» αφού μέσω αυτών ασκείται κυβερνητική πολιτική, η πρόσληψη τους δε «υπαγορεύθηκε προεχόντως από λόγους πολιτικής εμπιστοσύνης, όπως συμβαίνει ύστερα από μια κυβερνητική μεταβολή, όποτε εκτιμάται ότι πρόσωπα που έχουν επιλεγεί και προσληφθεί με βασικό κριτήριο την προς αυτά εμπιστοσύνη μιας συγκεκριμένης πολιτικής ηγεσίας βρίσκονται σε δυσχέρεια να εξακολουθήσουν την άσκηση των καθηκόντων τους και να συνεργαστούν με τη νέα πολιτική ηγεσία, μετά την αποχώρηση εκείνου που τα είχε επιλέξει».
Η απόφαση του Αρείου Πάγου προκλήθηκε μετά από προσφυγή διευθύνοντος συμβούλου του Οργανισμού Λιμένος Βόλου, που εργαζόταν με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας ιδιωτικού δικαίου, ο οποίος απολύθηκε κατ’ εφαρμογή του Ν. 3260/2004, χωρίς την καταβολή αποζημίωσης.