Οι εφαρμογές της τεχνολογίας στη σύγχρονη πόλη, αλλά και ο ρόλος της στη σχέση πολίτη –έξυπνης πόλης, θα βρεθούν στο επίκεντρο επιστημονικού συνεδρίου που διοργανώνουν ιταλικά και γερμανικά πανεπιστήμια , από τις 28 Ιανουαρίου έως την 1η Φεβρουαρίου 2013 στη Λανς . Έμφαση στο συγκεκριμένο συνέδριο θα δοθεί στην εκμάθηση που ενισχύεται από την τεχνολογία, Horizon 2020: “Smart Cities Learning”.
Όπως σημειώνουν οι διοργανωτές του, από την Άπω Ανατολή μέχρι την Αμερική και την Ευρώπη, οι πόλεις, τα χωριά και οι τόποι που τα περιβάλλουν εξελίσσονται προς μία νέα διάσταση, στην οποία οι υποδομές για την πληροφορία γίνονται αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής , συνεισφέρουν στην ανάπτυξη πληροφοριακών οικολογικών συστημάτων που εκκολάπτουν την έξυπνη κινητικότητα και το «τελευταίο μίλι» (απρόσκοπτη ολοκλήρωση της μεταφορικής αλυσίδας στο λεγόμενο «τελευταίο μίλι» δηλαδή μέσα στην αστική περιοχή), την έξυπνη υγεία, την έξυπνη διακυβέρνηση, τον έξυπνο πολιτισμό και τουρισμό, τη βιωσιμότητα των φυσικών πόρων και την πράσινη οικονομία.
Οι εικονικές υποδομές – ασύρματα και κινητά δίκτυα- θα ενταχθούν σε στενότερη σχέση με το φυσικό τοπίο, ενσωματώνοντάς το μέσα σε ένα περίπλοκο οικοσύστημα, το οποίο θα δημιουργήσει ευκαιρίες εκμάθησης από την καθημερινή ζωή.
Οι τεχνολογίες που καθιερώνονται αυξανόμενα στους καθημερινούς χώρους θα τους καταστήσουν όχι μόνο πιο ευαίσθητους, αλλά και πιο ανταποδοτικούς και ενδεχομένως συνεξελικτικούς, θα δημιουργήσουν νέα περιβάλλοντα, μέσα στα οποία θα μπορεί ο καθένας να πειραματιστεί με την ενσωμάτωση του φυσικού και εικονικού περιβάλλοντος.
Το άτομο, θεωρημένο σε όλη του την πολυπλοκότητα, θα τοποθετηθεί στο κέντρο των εκπαιδευτικών πλαισίων αναφοράς και σεναρίων, στα οποία ο διαμεσολαβητικός ρόλος της τεχνολογίας θα διευρυνθεί προκειμένου να: ενισχύσει τις σχέσεις με τα φυσικά περιβάλλοντα, φιλτράρει περιεχόμενο που είναι απαραίτητο για τη στήριξη σημαντικών εμπειριών σε τοπικό επίπεδο διακυβέρνησης, παράσχει ανατροφοδότηση απαραίτητη για την διερεύνηση της δυνατότητας διαχείρισης στην πράξη της πολυπλοκότητας –στατικής και δυναμικής- της εκμάθησης πλαισίων και διαδικασιών εκμάθησης.
Σε αυτό το σενάριο, προκύπτουν πολλά ερωτήματα που αναζητούν απαντήσεις και λύσεις, μεταξύ των οποίων:
Μέσα από ποιες εκπαιδευτικές οδούς θα γίνουν όλοι οι πολίτες και ιδιαιτέρως η νεολαία, συμμέτοχοι και ενεργοί πολίτες των μελλοντικών «εικονικών πόλεων» (SimCities);
Πώς θα διαμορφωθούν τα δεδομένα που προέρχονται από περιορισμένες περιοχές και από προσωπικές συσκευές, προκειμένου να στηρίξουν την αειφόρο μάθηση και επίγνωση;
Πώς θα επηρεαστεί η συμπεριφορά μας από τη γνώση των μηχανισμών συνεξέλιξης και των περιορισμών των οικοσυστημάτων;
Θα είναι οι εκπαιδευτικές υποδομές αρκετά έξυπνες ώστε να επαναπροσαρμόζονται, προκειμένου να ικανοποιούν τις ανάγκες που θα μπορούσε να αναπτύξει μακροπρόθεσμα ο καθένας μέσα σε διαφορετικά πλαίσια αναφοράς;
Θα μπορέσει πραγματικά η «εκμάθηση στο πλαίσιο έξυπνων πόλεων» να βοηθήσει την ενίσχυση της κοινωνικής συνοχής και ενός κοινού αισθήματος του ανήκειν;