Ο Δήμος Αγίου Νικολάου Κρήτης βρίσκεται σε δραματική κατάσταση όπως ακριβώς συμβαίνει σε όλη την Τοπική Αυτοδιοίκηση.
Δυστυχώς λαμβάνονται βιαστικές αποφάσεις και γίνονται σχεδιασμοί δίχως πρόγραμμα, δημιουργώντας τεράστια ζητήματα τόσο στα οικονομικά όσο και στα θεσμικά.
Είναι γεγονός ότι «τρέχουμε» όλοι μαζί για να αντιμετωπίσουμε τις παράλογες αποφάσεις της κυβέρνησης που μας οδηγούν ουσιαστικά σε μια αποψίλωση, αποδυνάμωση και τελικά κλείσιμο των Δήμων. Οι επιπτώσεις ιδιαίτερα στις τοπικές κοινωνίες είναι δραματικές.
Είναι γεγονός ότι μέσα στη μεγάλη κρίση οι Δήμοι σήμερα αποτελούν οικονομικές, κοινωνικές και πολιτικές σταθερές στις οποίες προσβλέπουν οι πολίτες τόσο για τις κλασσικές υπηρεσίες όσο και για την κοινωνική πολιτική.
Οι Δήμοι προσπαθούν σήμερα να αναπτύξουν κοινωνικές πολιτικές για να απαλύνουν τον πόνο των ανθρώπων που έχουν οδηγηθεί στο περιθώριο από τις κυβερνητικές πολιτικές.
Από την άλλη πλευρά με τα έργα συντήρησης, με τις επενδύσεις που πραγματοποιούν, κυρίως μέσα από Ευρωπαϊκά Προγράμματα, δίνουν μία ανάσα στην τοπική οικονομία και στην απασχόληση.
Μέσα σε ένα τέτοιο κλίμα η φοβερή απομείωση των πόρων, μας οδηγεί μαθηματικά σε κλείσιμο.
Ήδη με τη δόση των 97 εκ. ευρώ ο Δήμος Αγίου Νικολάου έλαβε λιγότερα χρήματα από τους μισθούς των τακτικών υπαλλήλων, χωρίς να υπολογίζουμε τα λειτουργικά και τα καθημερινά μας έξοδα, τις επιχορηγήσεις προς τους παιδικούς σταθμούς, την κοινωνική πολιτική, τον πολιτισμό, τον αθλητισμό κ.λπ.
Συζητούμε για ένα πολύ μεγάλο έλλειμμα για το οποίο αντέχουμε περίπου δύο έως τρεις μήνες, μετά μοιραίως θα οδηγηθούμε σε κλείσιμο.
Η Τοπική Αυτοδιοίκηση είναι έρμαιο πολιτικών αποφάσεων γιατί δεν τηρείται το αυτονόητο. Και το αυτονόητο είναι να αποδίδονται τακτικά οι πόροι από τον φόρο εισοδήματος , το ΦΠΑ και το φόρο μεγάλης ακίνητης περιουσίας που έχουν θεσμοθετηθεί.
Γιατί εφόσον υπήρχε κανονική ροή χρηματοδότησης από κει και πέρα οι Δήμοι θα έκαναν το δικό τους λογαριασμό και θα έπρεπε να ανταποκριθούν με βάση αυτά που θα ελάμβαναν.
Υπάρχει όμως ένα ζήτημα που αφορά κυρίως το πολιτικό μας σύστημα. Θα πρέπει να αναληφθούν οι εκάστοτε κυβερνήσεις ότι η τοπική αυτοδιοίκηση αποτελεί ένα ισότιμο εταίρο στο σύστημα διακυβέρνησης της χώρας και δεν είναι δυνατόν κάθε φορά να εξαρτάται από τις διαθέσεις της όποιας κυβέρνησης και του όποιου υπουργού, εάν βεβαίως θέλουμε να συζητούμε για αυτοτέλεια των Δήμων.
Επομένως εδώ δεν έχουμε να αντιμετωπίσουμε μόνο το οικονομικό θέμα. Υπάρχει πρωτίστως πολιτικό και δημοκρατικό ζήτημα και πρέπει να επαναπροσδιορίσουμε το ρόλο και τις σχέσεις του κράτους και της τοπικής αυτοδιοίκησης.
Χαρακτηριστική περίπτωση ιδιαίτερα για το Δήμο Αγίου Νικολάου αλλά και για τους Τουριστικούς Δήμους, είναι ότι με μία αυθαίρετη και παράλογη απόφαση μειώθηκε το τέλος παρεπιδημούντων από 2% σε 0,5% με αποτέλεσμα να χάνουμε ετησίως 2 εκ. ευρώ και μάλιστα έσοδα τα οποία δεν επηρέαζαν τον κρατικό προϋπολογισμό.
Αντιστοίχως δεν είχαμε τη δυνατότητα να περιορίσουμε τις δαπάνες μας. Όμως ακόμα και σήμερα μετά από αυτή την τόσο σημαντική περικοπή, την οποία αντέξαμε με πολύ μεγάλη προσπάθεια και μετά τις δραματικές περικοπές που ξεπερνούν το 50%, κρατούμε ένα στοιχειώδη ιστό λειτουργίας του Δήμου.
Έρχεται όμως η νέα φημολογούμενη περικοπή, της τάξης του 27% η οποία ουσιαστικά αποτελεί τη σταγόνα που ξεχειλίζει το ποτήρι.
Αυτό σημαίνει για τους ΟΤΑ , όπως προανέφερα, κλείσιμο των υπηρεσιών του Δήμου, κλείσιμο όλων των κοινωνικών δομών, με δραματικές επιπτώσεις για τη ζωή των κατοίκων των περιοχών μας και την αδυναμία του Δήμου να παρέχει τα στοιχειώδη, ιδιαίτερα σε μια τέτοια κρίσιμη και τραγική κατάσταση όπου το κοινωνικό πρόσωπο του Δήμου πρέπει να προέχει.