Υπάρχουν στιγμές στην ιστορία των λαών που καταγράφονται ανεξίτηλα στο χρόνο. Στιγμές όπου η ανθρώπινη ψυχή σκύβει με σεβασμό μπροστά τους γιατί αποτελούν διαχρονικά ορόσημα που φρονηματίζουν και καθοδηγούν τις νεότερες γενιές.
Μια τέτοια στιγμή αποτελεί και η Μάχη της Κρήτης, τα 72 χρόνια της οποίας εορτάζουμε φέτος το τελευταίο 10ήμερο του Μάη.
Η Μάχη της Κρήτης έχει μια μοναδικότητα στην παγκόσμια στρατιωτική ιστορία. Δεν είναι μόνο ότι σ’ αυτή καταργήθηκαν οι παραδοσιακές αρχές του πολέμου και επικράτησε το πείσμα, η παλικαριά και το αρχέγονο πολεμικό ένστικτο, αλλά είναι και η μοναδική περίπτωση στην Ευρώπη, όπου ένας ολόκληρος λαός, ο Κρητικός, κοίταξε στα μάτια, τον ισχυρότερο στρατό της Ευρώπης, τους Γερμανούς αλεξιπτωτιστές και αντέταξε στη συντριπτική τους υπεροπλία τη γενναιότητα της ψυχής και το πάθος του για την Ελευθερία.
Κάτι που δε συνέβη πουθενά αλλού σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ήπειρο.
Αυτή η περήφανη στάση της Κρήτης και των Κρητικών έστειλε δυο σπουδαία μηνύματα αισιοδοξίας στους κατεχόμενους λαούς. Ότι οι Γερμανοί δεν είναι αήττητοι και ότι για τους λαούς που αγαπούν πράγματι την Ελευθερία δεν υπάρχουν όρια θυσίας.
Σήμερα 72 χρόνια μετά την πιο συναρπαστική μάχη της Παγκόσμιας Ιστορίας, στρέφομε τη σκέψη μας, με ευγνωμοσύνη και υπερηφάνεια σε κείνους τους ήρωες μαχητές, που λίγοι κι άοπλοι αλλά με περίσσευμα ψυχής κι αδάμαστη αποφασιστικότητα, ταπείνωσαν τον αλαζόνα εισβολέα και κατέστησαν την Κρήτη και τους Κρητικούς συνώνυμα του θάρρους, της γενναιότητας και του έρωτα προς την Ελευθερία.
Στις δύσκολες μέρες που περνάμε σήμερα ως χώρα και τις πολλαπλές προκλήσεις που αντιμετωπίζουμε, η στάση των Μαχητών της Κρήτης του ’41 είναι το παράδειγμα που πρέπει να μας κατευθύνει για να περάσομε με επιτυχία την δοκιμασία.