Εκδήλωση με θέμα «Μεταλλεία Μυκόνου – μια ιστορία στο φως» θα παρουσιαστεί το Σάββατο 17 Ιουνίου, στις 7 μ.μ., στο αμφιθέατρο του Μουσείου Μπενάκη (Πειραιώς 138) σε διοργάνωση του Δήμου Μυκόνου με τη συνεργασία των εν Αθήναις Μυκονιατών της Αδελφότητας Ανωμεριτών «Παναγία Τουρλιανή» και την υποστήριξη της Περιφερειακής Ένωσης Δήμων Νοτίου Αιγαίου.
Στην εκδήλωση θα συνοψιστούν τα αποτελέσματα του ερευνητικού προγράμματος του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου “Καταγραφή και Ανάδειξη της Μεταλλευτικής Ιστορίας της Μυκόνου”, βασισμένου στο Αρχείο της Δήμητρας Λοΐζου-Βουλγαράκη.
Σύμφωνα με το Δήμο Μυκόνου, «μεταξύ των ετών 1955-1985 στη Μύκονο συντελέστηκε ένα λίγο-πολύ άγνωστο βιομηχανικό «θαύμα». Στο άσημο για τους πολλούς ακόμη τότε νησάκι του Αιγαίου αναπτύχθηκε, μέσα από μια ευνοϊκή συγκυρία, μια σημαντική σε διεθνές επίπεδο μεταλλευτική δραστηριότητα εκμετάλλευσης βαρύτη. Είναι η ιστορία της ΜΥΚΟΜΠΑΡ.
Τι συμβαίνει, λοιπόν, σε μια νησιωτική-αγροτική κοινωνία που συνδέεται με την τελευταία λέξη της μεταλλευτικής τεχνολογίας, και αυτό με συνεχείς αλλαγές επί 30 χρόνια; Πώς αυτή αλλάζει και πώς μπολιάζεται με τα «εξωτικά» χαρακτηριστικά των μεταλλωρύχων, μιας που ίσως δεν υπάρχει κάτοικος αυτής της περιόδου που να μην συνδέθηκε η ζωή του, άμεσα ή έμμεσα, με το μεταλλείο; Πώς συμβίωσε μια βαριά βιομηχανική δραστηριότητα με την εκρηκτική τουριστική ανάπτυξη που την ίδια περίοδο συντελέστηκε στο νησί; Κι ακόμη περισσότερο: ποια είναι η παρακαταθήκη αυτής της περιόδου στη σύγχρονη μυκονιάτικη κοινωνία, σε αυτή που αντιστέκεται στις δυνάμεις της παγκοσμιοποίησης και παλεύει να διατηρήσει την ταυτότητά της;
Η εκδήλωση φωτίζει το πρόσωπο μιας «άλλης» Μυκόνου από αυτήν που σχεδόν αυτόματα ανασύρεται σήμερα, και που αρκετοί κάτοικοί της την φέρουν ως μνήμη υπερήφανης κληρονομιάς. Εμπλουτίζει τη γνώση γύρω από την ελληνική, αλλά και τη διεθνή μεταλλευτική βιομηχανία, με το παράδειγμα ενός «ακραίου» από πολλές πλευρές μεταλλείου. Εστιάζει στον άνθρωπο (στον εργαζόμενο, στον μηχανικό, στις γυναίκες), όταν η τεχνολογία μοιάζει να επισκιάζει τα πάντα. Αναζητά και αναδεικνύει πολύτιμα χαρακτηριστικά που γεννήθηκαν από αυτή τη μοναδική δραστηριότητα, βοήθησαν στην μετεξέλιξη του νησιού και αποτελούν έως σήμερα άδηλα πλην ισχυρά δρώντα στοιχεία της τοπικής κοινωνίας».