Πάνω από 900 συσσίτια λειτουργούν στη Γερμανία και μάλιστα έχουν αυξητική τάση καθώς αυξάνεται ο αριθμός των ανθρώπων που στερούνται τα οικονομικά μέσα, αλλά και ο αριθμός των ανθρώπων που δεν έχουν αρκετά χρήματα για να εξασφαλίζουν τα προς το ζην.
Δεν πρόκειται για συσσίτια με την κλασική έννοια του όρου, αλλά για χώρους, όπου μπορεί κανείς να βρει ρούχα και άλλα είδη πρώτης ανάγκης. Το φαινόμενο σχολιάζει εκτενώς η εφημερίδα Süddeutsche Zeitung: «Υπάρχουν ολοένα περισσότεροι «πελάτες» και ολοένα περισσότερα συσσίτια. Σε μερικά πληρώνει κανείς ένα ευρώ για την είσοδο, σε άλλα πέντε. Αυτός ο οβολός θεωρείται πάντως δίκαιος από όσους βρίσκονται εκεί. Καταπολεμά το αίσθημα ότι όλα είναι δωρεάν (…) Πολλοί λένε ότι δεν θα μπορούσαν ποτέ να φανταστούν ότι θα χρειάζονταν κάτι τέτοιο».
Συσσίτια για τους οικονομικά ασθενείς με ένα ευρώ
Όπως σημειώνει ο αρθρογράφος αυτό το είδος των συσσιτίων είναι άκρως επιτυχημένο στη Γερμανία. «Έχουν καθιερωθεί όσο τίποτα άλλο. Και εξαπλώνονται επειδή αυξάνεται και η ανέχεια. Στη Γερμανία υπάρχουν περισσότερα από 900 συσσίτια, από τα οποία εφοδιάζονται περίπου 1,5 εκ. άνθρωποι και οι οικογένειές τους».
Η εφημερίδα επισημαίνει ότι το κράτος φρόντισε να ενισχύσει αυτήν την πρωτοβουλία πολιτών με το να μην επιβάλει ΦΠΑ στα αγαθά που μοιράζονται, σχολιάζοντας χαρακτηριστικά ότι «τα συσσίτια σκεπάζουν τη φτώχεια με ένα τραπεζομάντηλο στο μέγεθος της Γερμανίας».
Ωστόσο κλείνοντας η Süddeutsche Zeitung υπογραμμίζει: «Τα συσσίτια είναι μία βοήθεια ανάγκης, προσφέρουν ψίχουλα, τα περισσεύματα της αφθονίας, είναι ελεημοσύνη. Δεν αποτελούν όμως ενδεδειγμένη απάντηση για την ανέχεια και τη φτώχεια σε μία πλούσια κοινωνία, αλλά κατηγορία (…). Ένα κράτος που χρειάζεται 1000 συσσίτια, δεν είναι καλό κοινωνικό κράτος».