Κυριακή,  24 Σεπτεμβρίου, 2017


Αναζήτηση

Σύνδεσμοι

Παγκοσμιοποίηση και 14ος μισθός
Παγκοσμιοποίηση

Παγκοσμιοποίηση και 14ος μισθός

Πολύς λόγος γίνεται τελευταία γιά επιθυμία-απαίτηση της Τρόϊκα να μειωθεί ο κατώτατος μισθός και να καταργηθούν ο 13ος και 14ος μισθός στον ιδιωτικό τομέα. Ας δούμε τι έχει να μας πει γι’ αυτά η οικονομική επιστήμη αλλά και η κοινή λογική.
Σε κάθε οικονομία και ανά πάσα στιγμή ο κατώτατος προσφερόμενος μισθός από την «αγορά» καθορίζεται από την τομή των καμπυλών προσφοράς και ζήτησης ανειδίκευτης εργασίας και είναι κάτι που συνεχώς μεταβάλλεται. Έτσι μπορεί σήμερα στην χώρα μας η τομή προσφοράς και ζήτησης ανειδίκευτης εργασίας να είναι στα 550 €/μήνα αλλά του χρόνου λόγω αύξησης της ανεργίας (ή/και μείωσης των προσφερόμενων ευκαιριών) η τιμή ισορροπίας να πάει στα 450 €/μήνα. Όταν λοιπόν οι νομοθέτες ορίζουν κατώτατο μισθό πάνω (ή πολύ πάνω) από το ελεύθερα κειμενόμενο όριο, αυτό αποθαρρύνει τους πιθανούς εργοδότες από την πρόσληψη προσωπικού και άρα «δημιουργεί ανεργία». Εάν γιά παράδειγμα σήμερα η τομή προσφοράς και ζήτησης ανειδίκευτης εργασίας είναι στα 550 €/μήνα αλλά υπάρχει επίσημο κατώτατο όριο στα 650 €/μήνα τότε ένας που ανοίγει μαγαζί και βλέπει ότι χρειάζεται τρία (3) άτομα γιά να το δουλέψουν αλλά μπορεί να πληρώνει γιά μισθούς μόνο μέχρι 1700 €/μήνα θα προτιμήσει να προσλάβει δύο εργαζόμενους των 650 €/μήνα αντί να προσλάβει τρείς εργαζόμενούς των 550 €/μήνα. Αντί γιά τρείς προσλήψεις των 550 €/μήνα έχουμε δύο προσλήψεις των 650 €/μήνα και έναν άνεργο (του οποίου τα επιδόματα ανεργίας πληρώνουν οι φορολογούμενοι γιά ένα διάστημα περίπου δώδεκα μηνών). Επιπλέον ο μαγαζάτωρας του παραδείγματος δεν κάνει την δουλειά του τόσο καλά όσο θα ήθελε (έχει στην διάθεσή του δύο άτομα αντί γιά τρία που χρειάζεται) και άρα το παραγόμενο προϊόν ή υπηρεσία είναι κατώτερα σε ποσότητα ή/και ποιότητα από αυτά που θα μπορούσαν να είναι.

Ερώτηση: Αφού έτσι έχουν τα πράγματα γιατί στις περισσότερες χώρες οι νομοθέτες θεσμοθετούν «κατώτατο» μισθό; Η απλή απάντηση είναι ότι το να «κάνουν κάτι» είναι πολύ πιό προσοδοφόρο ψηφοθηρικά γιά τους νομοθέτες από το να «μην κάνουν κάτι». Μία πιό σύνθετη απάντηση είναι ότι συνήθως ο κατώτατος μισθός ορίζεται πολύ κοντά (συνήθως λίγο πιό κάτω από την τομή προσφοράς και ζήτησης) και άρα δεν ασκεί ουσιώδη επίδραση στην ανεργία. Στην περίπτωση όμως της Ελλάδας (κυβερνητική πτώχευση + ευρώ) έχουμε το φαινόμενο τα τελευταία δύο χρόνια να έχουν πέσει οι μισθοί στον ιδιωτικό τομέα μεσοσταθμικά περίπου κατά 15% αλλά να μην μπορεί να γίνει το ίδιο με τον κατώτατο μισθό ανειδίκευτου εργάτη γιατί αυτός καθορίζεται νομοθετικά. Ποιά είναι η λύση εδώ και τώρα; Το απλούστερο είναι να καταργηθεί ο κατώτατος μισθός αφού εξηγηθεί επαρκώς το αιτιολογικό και ταυτόχρονα να ληφθούν τάχιστα μέτρα φορολογικής ελάφρυνσης και φορολογικής απλοποίησης που μεσοπρόθεσμα θα αυξήσουν με τρόπο «φυσικό» και όχι «νομοθετικό» την τιμή ισορροπίας της αγοράς. Θα πρέπει όλοι να θυμόμαστε ότι ένας από τους παγκόσμιους και αναλοίωτους οικονομικούς νόμους είναι πως «ότι μπορεί να πέσει μπορεί και να ανέβει» και σίγουρα ο κατώτατος μισθός ανειδίκευτου εργάτη υπακούει απολύτως σ’ αυτόν τον οικονομικό νόμο.

Όσον αφορά τον 13ο και 14ο μισθό στον ιδιωτικό τομέα: Η Τρόϊκα επιθυμεί την κατάργησή τους με το αιτιολογικό ότι σαν θεσμός δεν υπάρχει στις περισσότερες χώρες της Ευρωζώνης και ότι σε κάθε περίπτωση οι δεκατέσσερεις μισθοί μπορεί να συγχωνευθούν σε δώδεκα ισοδύναμους. Είναι όμως αυτό το σκεπτικό σωστό; Προφανώς όχι γιατί πουθενά και καμία οικονομική θεωρία δεν μας λέει ότι πρέπει οι οικονομίες να είναι «ομοιόμορφες». Η επιθυμία γιά «ομοιομορφία» (ή εξομοίωση ή οι ενιαίες συνθήκες) υπήρξε πάντοτε η υποβόσκουσα φιλοσοφία πίσω από όλους τους ολοκληρωτισμούς (που θέλουν να βλέπουν τις κοινωνίες σαν ομοιόμορφα στρατιωτάκια) και είναι το διαμετρικά αντίθετο της ελεύθερης σκέψης (όπως αυτή εκφράστηκε στην αρχαία ελλάδα) αλλά και της ελεύθερης οικονομίας. Όπως η διαφορά δυναμικού ανάμεσα σε ηλεκτρικά πεδία είναι η αιτία της κίνησης των ηλέκτρονίων έτσι και η διαφορετικότητα στην νομοθεσία είναι ή πηγή του ειρηνικού ανταγωνισμού των κοινωνιών και των οικονομιών. Αν μία χώρα θέλει να έχει νόμο γιά δεκατέσσερεις μισθούς στον ιδιωτικό τομέα αυτό είναι δικαίωμά της όπως ακριβώς είναι δικαίωμά της να μιλάει ελληνικά (που είναι μία δυσκολώτατη γλώσσα) αντί να μιλάει αγγλικά ή γαλλικά ή ιταλικά (που είναι πολύ πιό εύκολες γλώσσες). Αν έπρεπε παντού να είναι ίδιες οι συνθήκες τότε θα καταλήγαμε στον ενιαίο άνθρωπο που είναι απλά ένα νούμερο χωρίς ταυτότητα, παραδόσεις, ήθη και έθιμα. Όσον αφορά τον συμψηφισμό των δεκατεσσάρων σε δώδεκα μισθούς θα έπρεπε η Τρόϊκα να γνωρίζει ότι αυτό έχει ήδη γίνει εδώ και πολλές δεκαετίες από όλους τους εργοδότες που σε κάθε περίπτωση δεν περιμένουν την Τρόϊκα να τους πεί τι μισθούς θα δώσουν. Ο κάθε εργοδότης ξέρει πολύ καλά πως είτε δίνει δώδεκα είτε δίνει δεκατέσσερεις μισθούς θα πρέπει να ακολουθεί τις τιμές της «αγοράς». Αν δίνει μισθούς πολύ μεγαλύτερους από αυτούς που του υπαγορεύει η «πιάτσα» τότε αργά ή γρήγορα θα «φαληρίσει» ενώ αν δίνει μόνιμα μισθούς μικρότερους από αυτούς που υπαγορεύει η «πιάτσα» πάλι μακροχρόνια θα φαληρίσει γιατί θα προσελκύει κατώτερης ποιότητας εργαζόμενους και ο ανταγωνισμός θα τον συντρίψει! Η απάντηση λοιπόν στην Τρόϊκα στο θέμα του 14ου μισθού είναι ότι δεν τους πέφτει κανένας λόγος γιά το πόσους και τι μισθούς θα δίνουν οι ιδιωτικές επιχειρήσεις στους εργαζόμενούς τους αφού έχουμε ελεύθερη οικονομία. Επιπλέον θα πρέπει να θυμούνται οι της Τρόϊκα ότι αυτός που έχει πτωχεύσει είναι η κυβέρνηση και όχι ο ιδιωτικός τομέας (άρα να ασχοληθούν με το ευρύτερο κράτος και όχι με τους αιμοδότες ιδιώτες). Επίσης θα πρέπει τα αφεντικά της Τρόϊκα στις Βρυξέλλες να θυμούνται ότι στις ελεύθερες οικονομίες η κυβέρνηση δεν μπορεί να καθορίσει τους μισθούς στον ιδιωτικό τομέα (δεν μπορεί να τους κατεβάσει όπως δεν μπορεί και να τους ανεβάσει!!).

Εφόσον όμως έτσι έχουν τα πράγματα γιατί η Τρόϊκα επιθυμεί την κατάργηση των 13ου και 14ου μισθού; Μία πρώτη απάντηση είναι ότι οι Βρυξέλλες (και άρα και η Τρόϊκα) βαθιά μέσα τους έχουν την ολοκληρωτική νοοτροπία της «ισοπεδωτικής» και «ενιαίας» κοινωνίας όπου προσπαθούν βήμα-βήμα και δεκαετία με δεκαετία να αντικαταστήσουν τους εικοσιεπτά διαφορετικούς ευρωπαϊκούς λαούς με τον ενιαίο ευρωπαίο άνθρωπο. Υπάρχει όμως δυστυχώς και μία βαθύτερη (και πιό φιλύποπτη) εξήγηση: Ο 13ος και 14ος μισθός ονομάζονται «δώρο Χριστουγέννων» και «δώρο Πάσχα» και σαν τέτοια ενεργούν μόνιμα στο υποσυνείδητο των εργαζόμενων να τους θυμίζουν την Ορθόδοξη Χριστιανική  Θρησκεία τους και γενικώτερα τις θρησκευτικές τους παραδόσεις. Βοηθούν έτσι τα μέγιστα στο «ζέσταμα» της ψυχής κάθε Χριστούγεννα και κάθε Πάσχα ακόμη και αλλοθρήσκων εργαζομένων, στην διατήρηση υποσυνείδητα ευνοϊκής αντιμετώπισης της Χριστιανικής θρησκείας (ακόμη και από μη θρησκευόμενους) και βοηθούν μακροχρόνια την διατήρηση της Χριστιανικής πίστης. Αυτό όμως είναι αντίθετο με τα μακροχρόνια σχέδια των παγκοσμιοποιητών που κινούσαν και κινούν τα νήματα στις Βρυξέλλες και που είναι η κατάργηση των εθνών-κρατών και άρα και όλων των θρησκειών και η αντικατάστασή τους με έναν ενιαίο τύπο ανθρώπου που θα είναι απλά «ευρωπαίος». Ο άνθρωπος αυτός δεν πρέπει να δέχεται θρησκευτική προπαγάνδα με την μορφή υποσυνείδητων ή συνειδητών μηνυμάτων (όπως δώρο Χριστουγέννων ή δώρο Πάσχα) διότι το ευρωπαϊκό κράτος θα είναι τελείως «άθρησκο» ή ουδέτερο ως προς οποιαδήποτε θρησκεία!!

Ελπίζουμε οι υποψίες μας στο θέμα αυτό να μην είναι αληθινές όμως η ιστορία της αναφοράς του θρησκεύματος στις ταυτότητες (όπως και ένα σωρό άλλα γεγονότα των τελευταίων δεκαετιών) συνηγορούν περί του αντιθέτου: Οι «προγραμματιστές» και οι «εκτελεστές» της παγκοσμιοποίησης δρούν μακροχρόνια, μεθοδικά, βήμα προς βήμα και κυρίως δρούν τότε που οι λαοί είναι γονατισμένοι ή προσωρινά στο έδαφος.


Μανώλης Στειακάκης (
www.kede.gr)
Πολιτικός Μηχανικός-Οικονομολόγος

 

Ο Μανώλης Στειακάκης είναι συγγραφέας  τού βιβλίου: «Τά Υπέρ καί τά κατά τής ΕΕ καί τής Ο.Ν.Ε.», ISBN: 960-15-1318-3, Εκδόσεις Αντ. Ν. Σάκκουλα, Σόλωνος 69, Αθήνα 106 79, τηλ. 210 3615440, φάξ: 210 3610425, ιστοσ.: www.ant-sakkoulas.gr   

.........................................................................................................................................

..................................................................................................

..............................

Ημ/νία καταχώρησης: 09/01/2012



 


Λίστα νέων
 
e-Mail

Ψηφοφορία
Πρέπει να καταργηθεί η μονιμότητα των δημοσίων και δημοτικών υπαλλήλων;
Ναί, πρέπει να καταργηθεί
Όχι, δεν πρέπει να καταργηθεί
Δεν έχω γνώμη / αμφιβάλλω


design and development by web-dynamics.gr