Κυριακή,  24 Σεπτεμβρίου, 2017


Αναζήτηση

Σύνδεσμοι

«Οροφή» Χρέους Κυβέρνησης των ΗΠΑ, Ελληνική Πτώχευση και Ελληνικό Σύνταγμα: Συσχετισμοί και Διδάγματα
Πολιτική

«Οροφή» Χρέους Κυβέρνησης των ΗΠΑ, Ελληνική Πτώχευση και Ελληνικό Σύνταγμα: Συσχετισμοί και Διδάγματα


Τις τελευταίες βδομάδες γινόταν πολύς λόγος γιά το αν θα μπορούσε τελικά η Αμερικανική κυβέρνηση να αυξήσει το άνω όριο («οροφή») του συνολικού χρέους της. Επειδή πολλές φορές τα προβλήματα των κυβερνήτικών χρεών μοιάζουν μεταξύ τους, ας δούμε εν συντομία πως έχει το θέμα και τι διδάγματα μπορούμε να αντλήσουμε.
Γεγονός 1ο: Στις ΗΠΑ η οποιαδήποτε κυβέρνηση δεν μπορεί να ξεπεράσει την οροφή συνολικού χρέους αν δεν εγκρίνει την συγκεκριμένη αύξηση της όροφής το νομοθετικό σώμα (κονγκρέσσο ή κάτω βουλή και γερουσία ή άνω βουλή). Η μέχρι τώρα εγκεκριμένη «όροφή» ήταν 14,3 τρισεκατομμύρια δολλάρια και ο Πρόεδρος Ομπαμα χρειαζόταν την έγκριση των νομοθετών γιά να αυξήσει το συνολικό χρέος.
Γεγονός 2ο: Στις ΗΠΑ η οποιαδήποτε κυβέρνηση (πρόεδρος και υπουργοί του) και το οποιοδήποτε νομοθετικό σώμα (κονγκρέσσο και γερουσία), με βάση  το Σύνταγμά τους, εκλέγονται με διαφορετικές ψηφοφορίες οι οποίες μάλιστα γίνονται (γιά τους μισούς νομοθέτες) σε διαφορετικές χρονικές περιόδους (οι μισοί νομοθέτες εκλέγονται σε προκαθορισμένες ημερομηνίες κάθε δύο χρόνια ενώ ο πρόεδρος εκλέγεται σε προκαθορισμένη ημερομηνία κάθε τέσσερα χρόνια και αυτό δεν έχει αλλάξει από δημιουργίας του αμερικανικού κράτους!!). Αποτέλεσμα: Συνήθως οι νομοθέτες (γερουσιαστές και αντιπρόσωποι κονγκρέσσου) είναι διαφορετικής πολιτικής προέλευσης από τον πρόεδρο και την κυβέρνησή του (εκτελεστική εξουσία) και έτσι η νομοθετική εξουσία ασκεί πραγματικό έλεγχο στη εκτελεστική εξουσία. 
Γεγονός 3ο: Στις ΗΠΑ υπάρχει (πάλι με βάση το Σύνταγμα) ασυμβίβαστο ανάμεσα στο νομοθετικό σώμα και στην κυβέρνηση. Σε καμμία περίπτωση δεν μπορεί κανείς να είναι ταυτόχρονα μέλος της κυβέρνησης και νομοθέτης.

Ποιά είναι τα αποτελέσματα των παραπάνω τριών απλών γεγονότων;
Α) Υπάρχει πραγματική διάκριση των εξουσιών εκτελεστικής (κυβέρνηση) και νομοθετικής (κονγκρέσσο και γερουσία).
Β) Είναι η εξαίρεση (και όχι ο κανόνας) να συμπέσει τόσο ο πρόεδρος όσο και η πλειοψηφία στην άνω και κάτω βουλή να προέρχονται από το ίδιο κόμμα. Ακόμη και αν αυτό συμβεί συνήθως κρατάει μόνο γιά δύο χρόνια. Έτσι αυτή την στιγμή την κάτω βουλή (κονγκρέσσο) ελέγχουν οι ρεμπουπλικάνοι (με αρκετή διαφορά ασφαλείας) και την άνω βουλή (γερουσία) ελέγχουν οι δημοκρατικοί με 51 δημοκρατικούς γερουσιαστές πρός 47 γερουσιαστές των ρεμπουπλικάνων και 2 πραγματικά ανεξάρτητους (και ως εκ τούτου μη σίγουρους γιά κανέναν). Υπάρχει λοιπόν συνήθως πραγματικός έλεγχος της εκτελεστικής εξουσίας (του κυβερνητικού έργου) από την νομοθετική εξουσία και κυρίως η εκάστοτε κυβέρνηση (πρόεδρος) ασχολείται με το να κυβερνά και όχι να αυτοψηφίζει νόμους που την «βολεύουν».
Γ) Στο συγκεκριμένο θέμα του συνολικού χρέους της αμερικανικής κυβέρνησης οι Ρεμπουπλικάνοι έλεγαν στον πρόεδρο Ομπάμα: Επειδή έχει αποδειχθεί ιστορικά ότι όσο κι αν αυξηθούν οι φόροι, η κρατική μηχανή θα βρίσκει τρόπους να τους ξοδεύει και να αυξάνει το συνολικό χρέος, αυτή την φορά γιά να σου αυξήσουμε την «οροφή» του χρέους θα δεσμευθείς, με συγκεκριμένο πρόγραμμα, ότι τα επόμενα λίγα χρόνια θα μειώσεις τα έξοδα του αδηφάγου κρατικού μηχανισμού και δεν θα αυξήσεις κανένα φόρο!! Ο λαός δεν σου έχει δώσει λευκή επιταγή να βάζεις όσο βαθιά θέλεις και όποτε θέλεις το χέρι σου στην τσέπη του και στη συνέχεια να χρεώνεις τις επόμενες γενιές (που δεν ψηφίζουν γιατί δεν έχουν γεννηθεί!!).

Πως όλα αυτά μπορούν να συσχετισθούν με την χρεωκοπία της ελληνικής κυβέρνησης αλλά και με το ελληνικό σύνταγμα; Προτάσεις:
1) Να υπαρξει πρόβλεψη στο ελληνικό σύνταγμα ότι γιά να αυξηθεί το χρέος της γενικής κυβέρνησης θα απαιτείται έγκριση από συγκεκριμένο αριθμό βουλευτών (π.χ. 200 τουλάχιστον από τους 300 βουλευτές). Αν υπήρχε παρόμοια πρόβλεψη όταν γιά παράδειγμα το συνολικό χρέος ήταν μόνο 80 δισεκατομμύρια ευρώ δεν θα έφτανε σήμερα η ελληνική κυβέρνηση να έχει πτωχεύσει, να χρωστά συνολικά τουλάχιστον 360 δισεκατομμύρια ευρώ και να είναι ο περίγελως του πολιτισμένου κόσμου (και μαζί με αυτήν να είναι περίγελως και ολόκληρος ο ελληνικός λαός).
2) Να υπάρξει πρόβλεψη στο ελληνικό σύνταγμα ότι είναι απόλυτα ασυμβίβαστη η ιδιότητα του μέλους της κυβέρνησης και του μέλους του κοινοβουλίου (διαχωρισμός της νομοθετικής από την εκτελεστική εξουσία).
3)  Να υπάρξει πρόβλεψη στο ελληνικό σύνταγμα ότι η κυβέρνηση και η βουλή θα εκλέγονται με διαφορετικές ψηφοφορίες και με χρονική διαφορά δύο ετών (ώστε η κοινή γνώμη να μην εκλέγει πάντοτε την ίδια πολιτική φιλοσοφία και να υπάρχει πραγματικός έλεγχος της μιάς εξουσίας του λαού από την άλλη).

Οι έλληνες μαθητές διδάσκονται περί της διάκρισης των εξουσιών (εκτελεστική, νομοθετική και δικαστική) αλλά κανείς μέχρι τώρα δεν τους είπε ότι αυτή η διάκριση των εξουσιών δεν υπήρξε ποτέ στην χώρα τους, στην χώρα που γέννησε την δημοκρατία (όπως βέβαια απουσιάζει η διάκριση των εξουσιών και από τις περισσότερες πολιτισμένες χώρες και κυρίως από τους ευρωπαίους φίλους μας που σε κάθε ευκαιρία θέλουν να μας δίνουν μαθήματα υψηλής πολιτικής τέχνης και οικονομικής πρακτικής). Είναι επίσης απορίας άξιο πως τέτοια στοιχειώδη και πολύ απλά θέματα διέφυγαν την προσοχή του ελληνικού πολιτικού κατεστημένου που περί άλλα ετύρβαζε (και εξακολουθεί περί άλλα να τυρβάζει). Η εξήγηση στο τελευταίο ίσως είναι ότι οι αρχηγοί των ελληνικών πολιτικών κομμάτων (με φωτεινή εξαίρεση τον πρόεδρο του ΛΑ.Ο.Σ.) ουδέποτε εργάσθηκαν σε πραγματική δουλειά γιά να βγάλουν πραγματικό μεροκάματο, ενώ οι βουλευτές τους (πάλι με φωτεινή εξαίρεση τους βουλευτές του ΛΑ.Ο.Σ.) είτε ήσαν πάντοτε κρατικοδίαιτοι είτε ξεπηδώντας μέσα από κρατικοδίαιτα κόμματα απέκτησαν την νοοτροπία του κρατισμού, του στατισμού και το απαραίτητο συμπλήρωμά τους που είναι: «Εμείς δεν χρειάζεται να πολυδουλεύουμε, ούτε να πολυσκεφτόμαστε. Απλά στο τέλος του μήνα θέλουμε να παίρνουμε τον μισθό μας!!».

Ισως πλησιάζει η ώρα που ο ΛΑ.Ο.Σ. θα δέιξει και στους έλληνες βουλευτές και στα μέλη της ελληνικής κυβέρνησης ότι: «Γιά να πάρεις έναν μισθό στο τέλος του μήνα πρέπει να έχεις κάνει πρώτα μούσκεμα την φανέλα που φοράς και πάλι δεν θα είσαι ποτέ σίγουρος γιά τον επόμενο μήνα!! Γιατί με τον ΛΑ.Ο.Σ. τις εντολές θα τις δίνει πάντα ο πραγματικός ιδιοκτήτης της «ομάδας» που δεν είναι άλλος από τον απλό, ξεχασμένο και παραμελημένο ελληνικό λαό (ή αλλιώς τον «άγνωστο» πολίτη κατά το «άγνωστος» στρατιώτης!!).

Μανώλης Στειακάκης
Πολιτικός Μηχανικός-Οικονομολόγος  
 
Σημείωση: Ο Μανώλης Στειακάκης είναι συγγραφέας  τού βιβλίου: «Τά Υπέρ καί τά κατά τής ΕΕ καί τής Ο.Ν.Ε.», ISBN: 960-15-1318-3, Εκδόσεις Αντ. Ν. Σάκκουλα, Σόλωνος 69, Αθήνα 106 79, τηλ. 210 3615440, φάξ: 210 3610425, ιστοσ.:
www.ant-sakkoulas.gr

 

.............................................................................................................................

..........................................................................

....................

Ημ/νία καταχώρησης: 01/08/2011



 


Λίστα νέων
 
e-Mail

Ψηφοφορία
Πρέπει να καταργηθεί η μονιμότητα των δημοσίων και δημοτικών υπαλλήλων;
Ναί, πρέπει να καταργηθεί
Όχι, δεν πρέπει να καταργηθεί
Δεν έχω γνώμη / αμφιβάλλω


design and development by web-dynamics.gr