Πέμπτη,  23 Νοεμβρίου, 2017


Αναζήτηση

Σύνδεσμοι

Γιά να Βγούμε από την Οικονομική Κρίση: Μερικά Απλά Μέτρα
Το blog του συντάκτη

Γιά να βγούμε από την οικονομική κρίση: Μερικά απλά μέτρα.

Το 2011 μπήκε, η κυβέρνηση έχει πρακτικά πτωχεύσει και η οικονομική απαισιοδοξία κυριαρχεί. Όλοι λένε πως δεν φαίνεται «φως ανάπτυξης» γιά τα επόμενα χρόνια. Μία άλλη όμως λογική λέει: Αν σαν λαός επιβιώσαμε στην κατοχή και στον εμφύλιο και αν εν συνεχεία ορθοποδήσαμε οικονομικά, γιατί δεν μπορούμε να κάνουμε το ίδιο και σήμερα; Γιατί πρέπει να περιμένουμε από κάποιους άλλους να «μας τροφοδοτήσουν με δάνεια»; Από πότε χάσαμε την ικανότητά μας να σταθούμε όρθιοι με τις δικές μας δυνάμεις; Δεν μπορούμε άραγε να δουλέψουμε παραγωγικά και τίμια και να σώσουμε τους εαυτούς μας; Επειδή πιστεύουμε ότι μπορούμε να τα καταφέρουμε άμεσα, εδώ και τώρα, προτείνουμε τα παρακάτω απλά μέτρα που δεν στοιχίζουν τίποτα στον κρατικό προϋπολογισμό και είναι άμεσα εφαρμόσιμα:
1) Ο καθένας μας να εργάζεται οικιοθελώς και δωρεάν επί πλέον μία ώρα την ημέρα στην δουλειά που κάνει. Αυτό αφορά τους πάντες και κυρίως τους εργαζόμενους στον ευρύτερο δημόσιο τομέα (αφού στα ιδιωτικά μαγαζιά και επιχειρήσεις το οκτάωρο λίγο-πολύ έχει καταργηθεί προ πολλού). Έτσι θα αυξηθεί αυτόματα η παραγωγικότητα κατά περίπου 15% που είναι και το βασικό ζητούμενο της οικονομίας. Υπενθυμίζουμε ότι σε περιόδους «πολέμου» οι πολίτες εργάζονται «δωρεάν» γιά το κράτος (συνεισφέροντας ακόμη και την ζωή τους). Σήμερα μπορεί να μην έχουμε «πόλεμο με όπλα» αλλά έχουμε «κίνδυνο οικονομικού αφανισμού» που ισοδυναμεί με «κατάσταση έκτακτης ανάγκης» που δικαιολογεί «έκτακτα μέτρα». Μπορεί το μέτρο της δωρεάν μιάς ώρας εργασίας την ημέρα να φαίνεται υπερβολικό ή παράλογο ή εκμετάλλευση του εργαζόμενου, όμως η εναλλακτική λύση θα είναι μετά βεβαιότητος το 2012 περαιτέρω μεγάλες μειώσεις μισθών στον ευρύτερο δημόσιο τομέα (υπουργεία-τοπική αυτοδιοίκηση-ημικρατικές ΔΕΚΟ-φορείς δημοσίου) και περισσότερες απολύσεις παντού στον ιδιωτικό τομέα. Σε τελευταία ανάλυση κανείς δεν έπαθε ποτέ τίποτα δουλεύοντας επί πλέον μιά ώρα την ημέρα γιά μερικά χρόνια!
2) Προαγωγές και αυξήσεις μισθών στον ευρύτερο δημόσιο τομέα μόνο με βάση ετήσια αυστηρή αξιολόγηση. Μεγάλες παγκόσμιες εταιρείες με εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενους σε δεκάδες κρατών η καθεμιά τους, προωθούν και ανταμοίβουν τους υπαλλήλους τους με βάση αυστηρή και αντικειμενική ετήσια αξιολόγηση χωρίς να δημιουργούνται προβλήματα ή παράπονα. Αν αυτές οι εταιρείες μπορούν να αξιολογούν όλους τους υπαλλήλους τους στις πέντε ηπείρους, ο ελληνικός ευρύτερος δημόσιος τομέας μπορεί σίγουρα να κάνει το ίδιο. Δεν χρειάζεται ούτε καινούργιος νόμος ούτε χρονοβόρες διαδικασίες. Αύριο το πρωΐ κάθε υπουργός, περιφερειάρχης ή δήμαρχος μπορεί να εφαρμόσει αξιολόγηση του προσωπικού του. Όποιος κάτοχος δημόσιου θώκου νομίζει ότι δεν ξέρει να στήσει διαδικασία αξιολόγησης (ενώ θα έπρεπε να ξέρει) ή ότι δεν μπορεί (ενώ θα έπρεπε να μπορούσε με τα μέσα που έχει στην διάθεσή του) οφείλει να παραιτηθεί άμεσα και να αντικατασταθεί από άλλον που και ξέρει και μπορεί. Οι πολίτες ζητούν άμεσα αύξηση της (περίπου μηδενικής) παραγωγικότητας του ευρύτερου δημόσιου τομέα. Αυτή η παραγωγικότητα θα έλθει μόνον όταν ο υπάλληλος του δημοσίου αποκτήσει κίνητρα (προώθηση αν είναι καλός) ή αντικίνητρα (στασιμότητα αν δεν είναι καλός).
3) Ταχύτατη και πλήρη ιδιωτικοποίηση όλων των ημικρατικών ΔΕΚΟ, κατάργηση κάθε κρατικού μονοπωλίου και εισαγωγή πραγματικού ανταγωνισμού στις παρεχόμενες υπηρεσίες των ΔΕΚΟ. Μόνο αν οι πάροχοι που προσφέρουν μία υπηρεσία είναι πολλοί, μόνον τότε οι πολίτες θα επωφεληθούν από τον ανταγωνισμό, την εφευρετικότητα και το χαμήλωμα των τιμών. Δεν μπορεί να υπάρξει ανταγωνισμός όταν ο ένας από τους ανταγωνιζόμενους είναι ημικρατικός και άρα έχει πίσω του την «αθέμιτη» υποστήριξη του κρατικού μηχανισμού. Το υπαρχον πρόγραμμα «αποκρατικοποιήσεων» κινείται με ρυθμούς χελώνας και θα ολοκληρωθεί σε δέκα χρόνια ενώ θα έπρεπε να ολοκληρωθεί σε δέκα μήνες!

4) Εθελοντισμός και φιλανθρωπία απ’ όσους μπορούν στην μέγιστη δυνατή κλίμακα. Το κράτος γιά τα επόμενα δέκα χρόνια θα έχει έτσι κι αλλιώς πολύ περιορισμένες (έως μηδενικές) δυνατότητες να βοηθήσει τους «αδύναμους» ή τους αναξιοπαθούντες. Ο καθένας μας όμως μπορεί να βοηθήσει εθελοντικά με χίλιους τρόπους: Χρήματα, ρούχα ή τρόφιμα σε φιλανθρωπικά σωματεία ή στο φιλόπτωχο ταμείο της ενορίας μας είναι οι συνήθεις τρόποι. Υπάρχουν όμως και πολλοί άλλοι όπως συντροφιά σε αρρώστους ή ένα ζεστό τηλεφώνημα ή μιά καλή κουβέντα στον γείτονα. Στις δύσκολες ώρες της ανεργίας και της ανέχειας δεν είναι μόνο τα χρήματα που έχουν σημασία αλλά η ειλικρινής συμπαράσταση και ο εθελοντισμός που σημαίνουν προσφορά χωρίς ανταμοιβή. Μπορούμε να ζήσουμε με λιγώτερα ρούχα ή λιγώτερα τρόφιμα στα ντουλάπια του σπιτιού μας αλλά δεν μπορούμε να ζήσουμε βλέποντας τους συμπατριώτες μας να είναι σε απόγνωση και εμείς να σφυρίζουμε αδιάφορα λέγοντας ότι «θα τους φροντίσει το κράτος». Το κράτος ήταν η φανταστική οντότητα στο όνομα της οποίας ο καθένας μας προσπαθούσε επί δεκαετίες να ζήσει σε βάρος όλων των υπολοίπων. Σήμερα αυτή η φανταστική οντότητα έχει καταρρεύσει και πρέπει όλοι να αναπροσαρμόσουμε τις πράξεις και σκέψεις μας.
5) Τήρηση σχολαστική από όλους τους πολίτες των κανόνων της υγιεινής διατροφής και διαβίωσης. Έτσι θα μειωθούν δραστικά οι συνολικές δαπάνες γιά ιατρική περίθαλψη και αυτό από μόνο του θα δώσει μεγάλη ώθηση στο λεγόμενο «Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν».

Λένε ότι «αν έχεις πέσει σε έναν λάκκο το πρώτο που πρέπει να κάνεις είναι να σταματήσεις να σκάβεις». Η μέχρι τώρα συμπεριφορά του ευρύτερου δημόσιου τομέα (συνεχείς κινητοποιήσεις και μηδενική παραγωγικότητα) και της κυβέρνησης (μέτρα με ρυθμούς τόσο βραδείς που θα ολοκληρωθούν σε δέκα χρόνια και θα αποδώσουν σε τριάντα χρόνια) δείχνουν πως μάλλον σαν λαός δεν έχουμε αντιληφθεί το βάθος του λάκκου που πέσαμε και μάλλον συνεχίζουμε να σκάβουμε. Οι παραπάνω πέντε προτάσεις μας (που ίσως φαίνονται «ασυνήθιστες» ή «περίεργες») έχουν σαν σκοπό να μας αφυπνίσουν ώστε να σταματήσουμε να σκάβουμε αλλά και να μας δώσουν ώθηση να ανέβουμε και να βγούμε από τον λάκκο της πτώχευσης και να γίνουμε αυτό που κάποτε είμασταν: Λαός εργατικός, εφευρετικός και υπερήφανος. Είμαστε οι ίδιοι άνθρωποι και το μπορούμε: ΟΡΘΙΟΙ ΚΑΙ ΨΗΛΑ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ.


Μανώλης Στειακάκης (
www.kede.gr)
Πολιτικός Μηχανικός-Οικονομολόγος

Σημείωση: Ο Μανώλης Στειακάκης είναι συγγραφέας  τού βιβλίου: «Τά Υπέρ καί τά κατά τής ΕΕ καί τής Ο.Ν.Ε.», ISBN: 960-15-1318-3, Εκδόσεις Αντ. Ν. Σάκκουλα, Σόλωνος 69, Αθήνα 106 79, τηλ. 210 3615440, φάξ: 210 3610425, ιστοσ.: www.ant-sakkoulas.gr

………………………………………………………………………………….
………………………………………………………..
………………………
 

Ημ/νία καταχώρησης: 20/05/2011



 


Λίστα νέων
 
e-Mail

Ψηφοφορία
Πρέπει να καταργηθεί η μονιμότητα των δημοσίων και δημοτικών υπαλλήλων;
Ναί, πρέπει να καταργηθεί
Όχι, δεν πρέπει να καταργηθεί
Δεν έχω γνώμη / αμφιβάλλω


design and development by web-dynamics.gr