Πέμπτη,  23 Νοεμβρίου, 2017


Αναζήτηση

Σύνδεσμοι

Γιατί η παγκοσμιοποίηση δεν είναι συμβατή με τον ανταγωνισμό, την δημοκρατία και την οικολογία.
Παγκοσμιοποίηση

Γιατί η παγκοσμιοποίηση δεν είναι συμβατή με τον ανταγωνισμό, την δημοκρατία και την οικολογία.

"Υπάρχει ανάγκη διαρκούς εμβάθυνσης της παγκόσμιας συνεργασίας με στόχο την εγκαθίδρυση μιάς παγκόσμιας διακυβέρνησης........". Γ. Παπανδρέου, πρωθυπουργός της Ελλάδας και πρόεδρος της σοσιαλιστικής διεθνούς, σε πρόσφατη ομιλία του στην Σοσιαλιστική Διεθνή στην Νέα Υόρκη.
Πολλοί πολιτικοί, διαφορετικών ιδεολογικών αποχρώσεων από πολλά κράτη έχουν τα τελευταία χρόνια εκφράσει παρόμοιες απόψεις: Επιδιώκουν την μελλοντική εγκαθίδρυση μιάς παγκόσμιας κυβέρνησης και ενός παγκόσμιου κοινοβουλίου γιά την βελτίωση της συνεργασίας των λαών. Ας δούμε όμως με συντομία αν μιά τέτοια παγκοσμιοποίηση είναι μακροχρόνια επωφελής γιά τους παραπάνω από διακόσιους (200) διαφορετικούς λαούς που κατοικούν τον πλανήτη γή σήμερα.
Πρώτον: Θα πρέπει οι εκλεγμένοι πολιτικοί να θυμούνται ότι εκλέγονται γιά να υπηρετούν τον λαό τους και όχι γιά να υπηρετούν άλλους λαούς. Με απλά λόγια, δεν έχουμε εξουσιοδοτήσει κανέναν πολιτικό γιά να μεταβιβάζει τις εξουσίες μας σε άλλα παγκόσμια όργανα.
Δεύτερον: Έχουμε ήδη μεγάλη δυσκολία να ασκήσουμε λαϊκή επίδραση στους εντός χώρας νομοθέτες και κυβερνήτες. Πόσο μάλλον αν αυτοί ήταν μέλη μιάς παγκόσμιας κυβέρνησης ή ενός παγκόσμιου κοινοβουλίου: Θα τους θεωρούσαμε τόσο απόμακρους όσο και τους εξωγήϊνους!
Τρίτον: Η ΕΕ, η Κομισσιόν, οι 150.000 υπάλληλοί της και το Ευρωκοινοβούλιο είναι ήδη διακυβέρνηση σε ηπειρωτικό επίπεδο, αποτελούν μία νομενκλατούρα αποκομμένη από τους λαούς με αποτελέσματα διακυβέρνησης από αμφιλεγόμενα έως απογοητευτικά. Μας φτάνει μιά ηπειρωτική διακυβέρνηση που δεν την ζητήσαμε και δεν ξέρουμε τι να την κάνουμε. Δεν χρειαζόμαστε και μία παγκόσμια διακυβέρνηση.
Τέταρτον: Προϋπόθεση της δημοκρατίας είναι να υπάρχει "δήμος" με κοινή κουλτούρα και αίσθηση ταυτότητας. Αυτό, μόνο σε επίπεδο "έθνους-κράτους" είναι δυνατόν. Ήδη έχει αρχίσει να διαφαίνεται ότι η προσπάθεια δημιουργίας ένος ευρωπαϊκού δήμου έκ των άνω, μέσω της ΕΕ, είναι πείραμα θνησιγενές (όπως και αναμενόταν). Η προσπάθεια δημιουργίας ενός "παγκόσμιου δήμου" είναι μία εκ των προτέρων αποτυχημένη προσπάθεια και χωρίς "δήμο" δεν μπορεί να υπάρξει δημοκρατία.
Πέμπτον: Μία παγκόσμια κυβέρνηση, μία παγκόσμια νομοθεσία θα οδηγούσαν μακροχρόνια σε μία παγκόσμια ταυτότητα, μία παγκόσμια κουλτούρα: Τον πολίτη του κόσμου. Αυτό όμως θα σήμαινε την εκ των άνω κατάργηση της ζώσας ανθρώπινης βιοποικιλότητας όπως αυτή εκφράζεται μέσω του κάθε λαού με την γλώσσα του, τις παραδόσεις του, τις θρησκευτικές και ιστορικές του μνήμες, τα ήθη και έθιμα και τις ιδιαιτερότητές του. Αν η κατάργηση της βιοποικιλότητας στα ζωϊκά είδη είναι πράγμα επιζήμιο τότε και η κατάργηση της "ανθρώπινης βιοποικιλότητας" είναι καταστροφική. Το αντικείμενο της οικολογίας δεν περιορίζεται μόνο στα φυτά και στα ζώα αλλά αφορά κυρίως τον άνθρωπο.
Έκτον: Ένα παγκόσμιο νομοθετικό, εκτελεστικό και δικαστικό σύστημα θα σήμαινε την κατάργηση του ανταγωνισμού ανάμεσα στα διάφορα πολιτικά και οικονομικά συστήματα. Σήμερα υπάρχουν διακόσια περίπου διαφορετικά συστήματα διοίκησης ανθρώπινης κοινωνίας που ανταγωνίζονται μεταξύ τους συνεχώς γιά το ποιό θα παρουσιάσει το καλύτερο υπόδειγμα πρός μίμηση. Έτσι γιά παράδειγμα κάποιοι προσβλέπουν και προσπαθούν να μιμηθούν γιά την χώρα τους τα δημοψηφίσματα και την μικρή και ισχυρή τοπική αυτοδιοίκηση της Ελβετίας, κάποιοι προσπαθούν να μιμηθούν γιά την χώρα τους την χαμηλή φορολογία της Σιγκαπούρης, κάποιοι προσπαθούν να μιμηθούν την εργατική νομοθεσία της Δανίας και κάποιοι το Δικαστικό Σύστημα αλλά και την διάκριση των εξουσιών των ΗΠΑ. Υπάρχουν με λίγα λόγια στην διάθεση των λαών ανά πάσα στιγμή πολλά διαφορετικά υποδείγματα νομοθετικής, δικαστικής και εκτελεστικής οργάνωσης γιά να διαλέξουν σε ένα άτυπο αλλά πραγματικό και ουσιαστικό ανταγωνισμό. Καμιά κυβέρνηση, κανένα μοντέλο κρατικής οργάνωσης δεν έχει το μονοπώλιο αλλά όλα ανταγωνίζονται μεταξύ τους. Οι πολιτικοί αισθάνονται ότι ο λαός (ιδίως σήμερα με το ίντερνετ, τα ταξίδια και την πληθώρα μέσων ενημέρωσης) έχει την δυνατότητα να πιέσει προς πολλές κατευθύνσεις και μοντέλα και ότι αυτοί δεν έχουν το μονοπώλιο της πολιτικής, οικονομικής, διοικητικής και δικαστικής ορθότητας. Αν αύριο υπήρχε ένα παγκόσμιο μοντέλο διακυβέρνησης οι πολιτικοί δεν θα ένοιωθαν καμία πίεση να αλλάξουν κάτι: Θα είχαν το μονοπώλιο κυβερνητικού συστήματος. Αν τα μονοπώλια είναι επιζήμια στην οικονομία είναι εκατό φορές πιό επιζήμια στην πολιτική.

Αυτά είναι εν τάχει μερικά επιχειρήματα κατά της κακώς νοούμενης παγκοσμιοποίησης που νοείται ως παγκόμια διακυβέρνηση. Η καλώς νοούμενη παγκομιοποίηση είναι η ελεύθερη (χωρίς δασμούς και άλλα εμπόδια) ανταλλαγή αγαθών, υπηρεσιών και ΙΔΕΩΝ, με πλήρη διατήρηση του πολιτικού ελέγχου (της εθνικής κυριαρχίας) από τον κάθε λαό. Υπό αυτήν την έννοια, η καλώς νοούμενη παγκοσμιοποίηση είναι ασύμβατη ακόμη και με την ΕΕ διότι εντός της ΕΕ χάνεται εξ ορισμού ο πολιτικός έλεγχος από τον κάθε λαό ενώ του επιβάλλονται μοντέλα ελεύθερης ανταλλαγής όχι μόνον αγαθών και υπηρεσιών αλλά και πληθυσμών.
Συμπερασματικά, η παγκόσμια διακυβέρνηση είναι ασύμβατη με τον ανταγωνισμό, την δημοκρατία και την οικολογία και θα ήταν επιζήμια γιά την ποιότητα ζωής των λαών της γης. Δεν αμφιβάλουμε γιά τις καλές και αγαθές προθέσεις όλων αυτών των πολιτικών που εδώ και δεκαετίες προωθούν με διάφορους τρόπους την παγκόσμια διακυβέρνηση. Η ιστορία της ανθρωπότητας όμως είναι διάσπαρτη από αποτυχημένα πειράματα τέτοιων ανθρώπων που έχοντας αγαθές προθέσεις προσπάθησαν να επιβάλουν εκ των άνω "αφύσικα" μοντέλα διακυβέρνησης, χρησιμοποιώντας τους λαούς τους σαν πειραματόζωα με καταστροφικές τελικά συνέπειες. Ελπίζουμε ο σημερινός ανταγωνισμός των ιδεών και η ελεύθερη διάδοσή τους μέσω του ίντερνετ να αποτρέψει την επανάληψη παρόμοιων "αφύσικων" και "εκ των άνω" πειραμάτων όπως αυτό της παγκόσμιας διακυβέρνησης.

Μανώλης Στειακάκης
Πολιτικός Μηχανικός-Οικονομολόγος


Σημείωση: Ο Μανώλης Στειακάκης είναι συγγραφέας  τού βιβλίου: «Τά Υπέρ καί τά κατά τής ΕΕ καί τής Ο.Ν.Ε.», ISBN: 960-15-1318-3, Εκδόσεις Αντ. Ν. Σάκκουλα, Σόλωνος 69, Αθήνα 106 79, τηλ. 210 3615440, φάξ: 210 3610425, ιστοσ.: www.ant-sakkoulas.gr
 

................................................................................................
..................................................................
...........................
 

Ημ/νία καταχώρησης: 05/07/2010



 


Λίστα νέων
 
e-Mail

Ψηφοφορία
Πρέπει να καταργηθεί η μονιμότητα των δημοσίων και δημοτικών υπαλλήλων;
Ναί, πρέπει να καταργηθεί
Όχι, δεν πρέπει να καταργηθεί
Δεν έχω γνώμη / αμφιβάλλω


design and development by web-dynamics.gr