Πέμπτη,  23 Νοεμβρίου, 2017


Αναζήτηση

Σύνδεσμοι

Ευρωεκλογές 2009: Συμπεράσματα με απλά λόγια και μία πρόβλεψη.
Το blog του συντάκτη

 Ευρωεκλογές 2009: Συμπεράσματα με απλά λόγια και μία πρόβλεψη

Μέ την ευκαιρία των πρόσφατων ευρωεκλογών της 7 Ιουνίου ας προσπαθήσουμε να βγάλουμε μερικά απλά συμπεράσματα.

Πρώτα τα γεγονότα και μόνο τα γεγονότα.

1. Η ΕΕ (Ευρωπαϊκή Ένωση) ξόδεψε  γιά το έτος 2008 το εξωφρενικό ποσό των 2,4 δισεκατομμυρίων ευρώ (από χρήματα των φορολογουμένων) γιά να κάνει τους πολίτες 27 χωρών να την "αγαπήσουν" (το ποσό είναι μεγαλύτερο από τον παγκόσμιο προϋπολογισμό της Coca Cola γιά ετήσια διαφήμιση). Ανάλογα ποσά ξοδεύονταν κάθε χρόνο όλα τα τελευταία 15 χρόνια. Επιπλέον γιά να πεισθούν οι πολίτες των 27 χωρών να πάνε να ψηφίσουν στις ευρωεκλογές δόθηκαν μεγάλα ποσά (36 εκατομμύρια ευρώ μόνο από το ευρωκοινοβούλιο τους τελευταίους μήνες) σε εξειδικευμένες διαφημιστικές εταιρείες με το σύνθημα "Η ψήφος σας μετράει". Το αποτέλεσμα: Πανευρωπαϊκή συμμετοχή μόνο 43% (ρεκόρ αποχής). Η συμμετοχή το 1979 που πρωτοέγιναν οι ευρωεκλογές ήταν πανευρωπαϊκά 67% και διαχρονικά (ανά πενταετία) μειώνεται σταθερά μέχρι του σημερινού ποσοστού του 43%.
2. Τα μόνα κόμματα που σημείωσαν πανευρωπαϊκά εκρηκτική άνοδο ήταν τα κάθε είδους αμφισβητούντα την ίδια την ΕΕ (ευρωσκεπτικιστές ή ευρωρεαλιστές). Η εκλογική δύναμη των κομμάτων που τάσσονται υπέρ της διάλυσης της ΕΕ ή της αφαίρεσης του μεγαλύτερου μέρους των αρμοδιοτήτων της υπερδιπλασιάσθηκε και στο νέο ευρωκοινοβούλιο καταλαμβάνουν 200 έδρες από τις 736.
3. Στην Ελλάδα η αποχή υπήρξε τεράστια και πρωτόγνωρη (48%). Από τα εντός βουλής κόμματα το μόνο που είδε μεγάλη αύξηση της δύναμής του ήταν το ΛΑΟΣ (ήπια ευρωσκεπτικιστικό) ενώ το ΚΚΕ (αναφανδόν κατά της ΕΕ) είδε την δύναμή του να παραμένει σταθερή αλλά σε σχετικά υψηλά επίπεδα. Τα εκτός βουλής κόμματα έλαβαν συνολικά το πολύ υψηλό ποσοστό του 10,5% με τους Οικολόγους-Πράσινους να λαμβάνουν το 3,4%.

 Σχολιασμός των γεγονότων.

1. Η προϊούσα διαχρονικά αύξηση της αποχής από τις ευρωεκλογές πανευρωπαϊκά δείχνει την συνειδητοποίηση εκ μέρους των πολιτών στις 27 συμμετέχουσες χώρες πως η ΕΕ είναι μία οντότητα με τα παρακάτω βασικά χαρακτηριστικά:
• Δομή αντιδημοκρατική (οι πολίτες δεν μπορούν να "απολύσουν" κάθε πέντε χρόνια με τη ψήφο τους την Κομισσιόν ή τα Συμβούλια των Υπουργών που παίρνουν όλες τις αποφάσεις και "φτιάχνουν" τους νόμους).
• Γραφειοκρατία άπειρη (25.000 νόμοι σε 100.000 σελίδες χαρτί που προσπαθούν να καθορίσουν μεταξύ άλλων τι είναι "μπανάνα", πότε θα αλλάζουμε χειμερινή ώρα και πόσες ώρες θα εργάζεται κάποιος την εβδομάδα).
• Χλιδή άπειρη (δύο πολυτελή κτίρια ευρωκοινοβουλίου σε Βρυξέλλες και Στρασβούργο αντί γιά ένα, μισθοί, προνόμια και συντάξεις ευρωβουλευτών και των περίπου 170.000 υπαλλήλων της Κομισσιόν που μισθοδοτούνται από τον προϋπολογισμό της ΕΕ).
• Έλλειψη διαφάνειας (κανείς δεν ξέρει ποιός παίρνει την πρωτοβουλία γιά ένα νέο νόμο ή κανονισμό, ποιός είναι ο λομπίστας που τον "διαφώτισε", τι συζητήθηκε στα συμβούλια, ποιός διαφώνησε ή συμφώνησε).
• Γεωγραφική απόσταση του πολίτη από αυτούς που παίρνουν τις αποφάσεις.
• Μη επαφή του πολίτη με τον ευρωβουλευτή του (σε κάθε Έλληνα ευρωβουλευτή αντιστοιχούν 500.000 πολίτες, ενώ σε κάθε Έλληνα βουλευτή αντιστοιχούν 36.600 πολίτες).
• Αδυναμία ελέγχου (τα Μέσα Ενημέρωσης, τα κόμματα, ο απλός πολίτης δεν μπορούν να ελέγξουν ούτε στοιχειωδώς τα διαδραματιζόμενα σε Βρυξέλλες, Στρασβούργο, Λουξεμβούργο).
• Μη ύπαρξη "δήμου" (γιά να υπάρξει δημοκρατία πρέπει να υπάρχει "δήμος", όμως στην Ευρώπη δεν υπήρξε, δεν υπάρχει και δεν θα υπάρξει ποτέ ευρωπαϊκός "δήμος" ή "λαός", ούτε υπάρχει ανάγκη να δημιουργηθεί τέτοιος).
• Απολυταρχική νοοτροπία (ευνοείται ένα ενιαίο "ευρωπαϊκό" μοντέλο κοινωνικής προστασίας, οικονομικών δομών, φορολογίας κλπ όπου γιά παράδειγμα η κρατικοποίηση τομέων της οικονομίας θεωρείται ανεπίτρεπτη).
• Πλήρης και ολοκληρωτική περιφρόνηση προς την λαϊκή θέληση όποτε αυτή δεν συμφωνεί με τα σχέδια των "σοφών" (όρα περιφρόνηση προς τα δημοψηφίσματα Δανών γιά Μάαστριχτ, Ολλανδών και Γάλλων γιά Ευρωσύνταγμα, Ιρλανδών γιά Ευρωσυνθήκη).
• Χρήση χρημάτων των φορολογουμένων γιά προπαγάνδα και άλλους σκοπούς προώθησης "πολιτικών ιδεωδών" (χρηματοδότηση από τον προϋπολογισμό της ΕΕ διαφημίσεων των σκοπών της με τεράστια ποσά, υποχρεωτικές πινακίδες στα δημόσια έργα με τα σήματα της ΕΕ, χρηματοδότηση των ευρωκομμάτων κλπ).
• Διαφθορά σε όλα τα επίπεδα (οι ορκωτοί λογιστές τα τελευταία 13 χρόνια αρνούνται να επικυρώσουν τους προϋπολογισμούς της ΕΕ διότι δεν μπορούν να βρούν "άκρη").
• Νοοτροπία ανελεύθερη (στην ΕΕ επικρατεί σιωπηρά η αρχή πως "μπορείς να κάνεις μόνο ότι ρητά σου επιτρέπεται" ενώ η βασικώτερη αρχή της ελεύθερης κοινωνικής οργάνωσης είναι πως "μπορείς να κάνεις οτιδήποτε ρητά δεν σου απαγορεύεται").
• Συστηματική προσπάθεια διαχρονικής υποβάθμισης των 27 λαών-κρατών που συμμετέχουν, των κοινοβουλίων τους και της δικαστικής τους εξουσίας και συστηματική προώθηση-αναβάθμιση εκ των άνω μιάς καινούργιας κρατικής οντότητας που κανείς δεν ζήτησε αλλά που προχωρά ακάθεκτη και έχει σταδιακά δημιουργήσει μία νέα αυτοκρατορία, την ΕΕ (κοινά διαβατήρια, νόμισμα, ύμνος, σημαία, κοινοβούλιο, δικαστήρια, κυβέρνηση-κομισσιόν, υπουργεία-επίτροποι, φόροι, νόμοι, κανονισμοί, δασμοί, εκπροσώπηση προς τρίτους κλπ).


Με αυτά τα βασικά χαρακτηριστικά της ΕΕ, είναι απόλυτα φυσιολογικό να υπάρχει το πανευρωπαϊκό φαινόμενο της διαχρονικά αυξανόμενης αποχής στις ευρωεκλογές. Πως είναι δυνατόν να πιστέψουμε ότι η ψήφος μας μετράει στις ευρωεκλογές όταν δεν μετράει η ψήφος των Ιρλανδών πολιτών στο περυσινό δημοψήφισμα; Πως είναι δυνατόν να δεχθούμε ότι έχει νόημα η ψήφος μας όταν οι Ιρλανδοί υποχρεώνονται να κάνουν και δεύτερο δημοψήφισμα γιά την ευρωσυνθήκη ενώ στους υπόλοιπους 26 λαούς δεν δίνεται η ευκαιρία να κάνουν έστω και ένα δημοψήφισμα γιά την ίδια ευρωσυνθήκη;  Οι 27 συμμετέχοντες λαοί έχουν αποδεδειγμένα πολύ βαθειές δημοκρατικές και φιλελεύθερες παραδόσεις και επέλεξαν να "περιφρονήσουν αυτούς που περιφρονούν τα δημοψηφίσματα", να "αγνοήσουν αυτούς που αγνοούν την ελευθερία" και "να αδιαφορήσουν γιά αυτούς που αδιαφορούν γιά την δημοκρατία". Είναι επίσης απόλυτα φυσιολογικό το 43% των πολιτών που πήγαν να ψηφίσουν να επιδοκιμάσουν πανηγυρικά τα κάθε είδους ευρωρεαλιστικά ή ευρωσκεπτικιστικά κόμματα, υπερδιπλασιάζοντας τα ποσοστά τους.

2. Όσον αφορά την Ελλάδα τα μηνύματα είναι κυρίως μηνύματα "αποδοκιμασίας του πολιτικού κατεστημένου" (μικρό συνολικά ποσοστό των δύο κυρίαρχων κομμάτων), "απόγνωσης" (σχετικά μεγάλο συνολικό ποσοστό των νέων κομμάτων), αλλά και "μη καταστάλαξης" (ψηφίστικαν σχεδόν ισομερώς πολλά νέα κόμματα πράγμα που δείχνει έλλειψη "πόλου συγκεκριμένων ιδεών και ηθικής σε ένα και το αυτό σχήμα").
Το ελληνικό εκλογικό αποτέλεσμα επιβεβαίωσε επίσης πανηγυρικά δύο ήδη γνωστά δεδομένα της πολιτικής επιστήμης και του μάρκετινγκ:
   α) Το ποσοστό του εκλογικού σώματος που ψηφίζουν σχήματα με την λέξη "οικολογία" ή παράγωγά της στον τίτλο τους είναι διεθνώς σταθερό με μέγιστο γύρω στο 5% - 6%. Το υπόλοιπο εκλογικό σώμα (το 95% των εκλογέων) θέλει να βλέπει στον τίτλο ενός κόμματος αποκλειστικά καθολικώτερες ή γενικώτερες λέξεις όπως "δημοκρατία", "σοσιαλισμός", "ελευθερία", "εργασία", "έθνος", "λαός", "λαϊκός", "συντηρητικός", "προοδευτικός" κλπ.
    β) Η ονομασία (τίτλος) ενός κόμματος πρέπει να είναι απόλυτα διακριτή και μοναδική από όλα τα άλλα κόμματα αλλιώς οι ψήφοι των πολιτών ισομοιράζονται. Έτσι δύο κόμματα με τίτλο σχεδόν ταυτόσημο, οι Οικολόγοι Ελλάδας και οι Έλληνες Οικολόγοι, έλαβαν ποσοστά σχεδόν πανομοιότυπα (0,65% και 0,61% αντίστοιχα) άν και διέφεραν μεταξύ τους όσο η μέρα με την νύχτα από πλευράς αρχών και προγράμματος. Αυτό συμφωνεί απόλυτα με τα πορίσματα της επιστήμης της στατιστικής και του μάρκετινγκ στο συγκεκριμένο θέμα που λένε ότι ο ψηφοφόρος-καταναλωτής διαλέγει ένα από τα δύο ψηφοδέλτια με παρόμοιους τίτλους με πιθανότητα φίφτυ-φίφτυ!

Και...μία πρόβλεψη.

Με βάση την παραπάνω ανάλυση θα αποτολμήσουμε μία πρόβλεψη ("τα γραπτά μένουν"). Επειδή η ΕΕ με τις δομές που έχει δεν είναι επιδεκτική οποιασδήποτε αλλαγής και επειδή τα ίδια αίτια οδηγούν πάντοτε στα ίδια αποτελέσματα, προβλέπουμε ότι στις επόμενες ευρωεκλογές τα ποσοστά των κάθε είδους ευρωσκεπτικιστικών κομμάτων θα αυξηθούν τόσο πολύ ώστε περίπου το 50% των εδρών του ευρωκοινοβουλίου θα καταλαμβάνονται από ευρωβουλευτές που θα διακηρύττουν την κατάργηση της ίδιας της ΕΕ!!


Μανώλης Στειακάκης (www.kede.gr)

Πολιτικός Μηχανικός-Οικονομολόγος

..............................................................................................................

..................................................................

..................

Ο Μανώλης Στειακάκης είναι συγγραφέας του βιβλίου «Τά Υπέρ καί τά κατά τής ΕΕ καί τής Ο.Ν.Ε.», Εκδόσεις Αντ. Ν. Σάκκουλα, Σόλωνος 69, Αθήνα 106 79, τηλ. 210 3615440,  ιστοσ.: www.ant-sakkoulas.gr

 
 
Ημ/νία καταχώρησης: 08/07/2009



 


Λίστα νέων
 
e-Mail

Ψηφοφορία
Πρέπει να καταργηθεί η μονιμότητα των δημοσίων και δημοτικών υπαλλήλων;
Ναί, πρέπει να καταργηθεί
Όχι, δεν πρέπει να καταργηθεί
Δεν έχω γνώμη / αμφιβάλλω


design and development by web-dynamics.gr