Κυριακή,  24 Σεπτεμβρίου, 2017


Αναζήτηση

Σύνδεσμοι

Οι απόψεις μας
Γενική

ΟΙ ΑΠΟΨΕΙΣ ΜΑΣ

  Εισαγωγικά:
• Γιά να προκόψουμε δεν χρειάζονται πακέτα και επιδόματα αλλά σκληρή και τίμια δουλειά.
• Ο μεγάλος Δημόσιος Τομέας δεν λύνει τα προβλήματα αλλά δημιουργεί τα προβλήματα.
• Η μονιμότητα των εργαζομένων στην κεντρική κυβέρνηση και στην τοπική αυτοδιοίκηση τους καθιστά τελείως αντιπαραγωγικούς.
• Η ελευθερία του λόγου είναι αδιαπραγμάτευτη. Δεν είναι στην διακριτική ευχέρεια της πλειοψηφίας να επιβάλει λογοκρισία σε απόψεις ή ιδέες που κρίνονται σαν λανθασμένες.
• Χρήματα των φορολογουμένων δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται γιά κανένα πολιτικό σκοπό.
• Δημοψηφίσματα εδώ και τώρα. Πηγή κάθε εξουσίας είναι ο απλός πολίτης και ήρθε η ώρα με την χρήση της σύγχρονης τεχνολογίας να ακουστεί η φωνή του με τρόπο άμεσο.
• Το δίχτυ κοινωνικής προστασίας των αναξιοπαθούντων δεν πρέπει να γίνεται η ξαπλώστρα των οκνηρών που μαθαίνουν να ζούν εις βάρος των εργαζoμένων.

Οι τρείς πυλώνες μιάς ευτυχισμένης κοινωνίας είναι η ελευθερία, η υλική ευημερία και το αίσθημα κοινότητας.


Γιά την Ελευθερία:
• Οποιαδήποτε άποψη, οσοδήποτε λανθασμένη και άν θεωρείται, θα πρέπει να ακούγεται ανεμπόδιστα. Δεν υπάρχει ελευθερία λόγου άν δεν μπορεί να ακουσθεί αυτό που η συντριπτική πλειοψηφία θεωρεί "λάθος".
• Το κάθε άτομο θα πρέπει να είναι ελεύθερο να δρά εφόσον δεν προκαλεί συγκεκριμένη βλάβη σε έννομα συμφέροντα άλλων. Το κράτος δεν έχει δικαίωμα να παρεμποδίζει τον πολίτη (με άμεσο ή έμμεσο τρόπο) στο να ακολουθήσει τις προσωπικές του επιλογές ακόμη και όταν αυτές είναι βλαπτικές γιά τον ίδιο τον πολίτη.
• Συλλογική ελευθερία: Είναι δικαίωμα του κάθε λαού να ακολουθήσει τους δικούς του κανόνες και τρόπο ζωής με ανεξαρτησία από την θέληση των άλλων λαών.
• Δημοψηφίσματα εδώ και τώρα με ευρεία χρήση της ηλεκτρονικής τεχνολογίας. Με την χρήση του διαδικτύου και της ταχυδρομικής ψήφου, τα δημοψηφίσματα γίνονται ανέξοδα, πραγματοποιούνται ακαριαία, δεν απαιτούν εκλογικά τμήματα και δίνουν την δυνατότητα στον απλό πολίτη να εκφράσει άμεσα την θέλησή του.
• Θα πρέπει να είμαστε ελεύθεροι να κάνουμε ότι ρητά δεν μας απαγορεύεται από την νομοθεσία. Η αρχή που λέει ότι "είμαστε ελεύθεροι να κάνουμε μόνον ότι ρητά μας επιτρέπεται από την νομοθεσία" είναι η αρχή του ολοκληρωτισμού.


Γιά την Υλική ευημερία:
• Πλούτος παράγεται μέσα από την αβεβαιότητα του ανταγωνισμού και όχι μέσα από την σιγουριά του μονοπωλίου.
• Η συνολική ποσότητα του παραγόμενου Ακαθάριστου Εθνικού Προϊόντος (εθνική "πίττα") δεν είναι σταθερή αλλά μεταβάλεται μέσα στον χρόνο (η εθνική "πίττα" μεγαλώνει συνήθως). Άν κάποιος γίνεται πλουσιότερος (μεγαλύτερο κομμάτι της "πίττας") δεν σημαίνει πως κάποιος άλλος γίνεται φτωχότερος.
• Όσο μικρότερος ο δημόσιος τομέας τόσο μεγαλύτερος ο ιδιωτικός τομέας. Πραγματικές θέσεις εργασίας παράγει μόνο ο ιδιωτικός τομέας.
• Όλες οι υπηρεσίες του δημόσιου τομέα μπορούν (είναι δυνατόν) να προσφερθούν από ιδιωτικές εταιρείες μέσα από συνεχή ανταγωνισμό και να εξακολουθήσουν να είναι ελεύθερες (δωρεάν) στον τελικό χρήστη.
• Η μονιμότητα των δημοσίων υπαλλήλων δεν συμβιβάζεται με την παραγωγικότητα και την δικαιοσύνη. Προσβλεπουμε στην κατάργηση της μονιμότητας και στην αντικειμενική ετήσια αξιολόγηση (ανεξάρτητα από τις πολιτικές τους πεποιθήσεις) των δημοσίων υπαλλήλων.
• Η υπακοή στους νόμους είναι απόλυτα αναγκαία γιά την υλική πρόοδο. Μία χώρα όπου δεν εφαρμόζονται οι νόμοι δεν μπορεί να προοδεύσει. Όταν δεν συμφωνούμε με κάποιον νόμο δεν τον παραβιάζουμε αλλά τον αλλάζουμε.
• Τα χρήματα που έχει ο πολίτης στην τσέπη του δεν τα έχει συνεταιρικά με την κυβέρνηση ή με την τοπική αυτοδιοίκηση.
• Η μείωση των φορολογικών συντελεστών αναπτύσσει τον ιδιωτικό τομέα, δημιουργεί θέσεις εργασίας και μακροχρόνια αυξάνει τα φορολογικά έσοδα.
• Η νομοθεσία γενικά πρέπει να είναι απλή και όχι δαιδαλώδης. Ο όγκος της νομοθεσίας πρέπει να μειωθεί στο μισό. 
• Οι περισσότεροι κανονισμοί που υπάρχουν είναι περιττοί, ανασχετικοί της ανάπτυξης και δημιουργούν γραφειοκρατία και ευκαιρίες γιά διαφθορά. Η συντριπτική πλειοψηφία των κανονισμών χρειάζεται άμεση κατάργηση.
• Ο φορολογικός κώδικας θα πρέπει να μπορεί να χωρέσει σε μία απλή σελίδα χαρτιού μεγέθους Α4.
• Η "προστατευτική" εργατική νομοθεσία προστατεύει το πολιτικό κατεστημένο και αφήνει έκθετο τον εργαζόμενο. Το κατώτατο ημερομίσθιο δεν δημιουργεί αλλά καταστρέφει θέσεις εργασίας. Οι περιορισμοί στις απολύσεις περιορίζουν στο πολλαπλάσιο τις προσλήψεις.
• Καθένας μας έχει μέσα του κάποια ικανότητα ή δεξιότητα. Η νομοθεσία οφείλει να ενθαρρύνει την ανάληψη πρωτοβουλιών και καινοτομιών. Η αποτυχία σε μία οικονομική πρωτοβουλία δεν είναι το τέλος του κόσμου αλλά η αρχή γιά μιά νέα προσπάθεια.
• Η εκπαίδευση, σε όλες τις βαθμίδες και μορφές της, θα πρέπει να είναι προσανατολισμένη στο αποτέλεσμα και όχι στην διαδικασία. Μας ενδιαφέρει οι μαθητές και οι φοιτητές να αποκτούν θεωρητικές γνώσεις και πρακτικές ικανότητες και όχι οι δάσκαλοι και οι καθηγητές να νοιώθουν δημόσιοι υπάλληλοι με εξασφαλισμένες αποδοχές ανεξαρτήτως εκπαιδευτικού αποτελέσματος.
• Οι συντάξεις και η ιατρική περίθαλψη θα είναι πάντα σε τέλμα όσο θα είναι στην διαχείριση του κράτους. Καμμιά υπηρεσία που παρέχεται από το ευρύτερο κράτος, και μάλιστα μονοπωλιακά, δεν μπορεί ποτέ να είναι ικανοποιητική γιά τον πολίτη. Η κρατικοποιημένη ιατρική περίθαλψη και τα κρατικοποιημένα συνταξιοδοτικά ταμεία ικανοποιούν μόνο τους επαγγελματίες πολιτευτές και γραφειοκράτες που θέλουν να διαχειρίζονται χρήματα άλλων γιά να νοιώθουν σπουδαίοι.
• Ο πολίτης θα πρέπει να μπορεί να κάνει επιλογή εκπαιδευτικού ιδρύματος σε κάθε βαθμίδα (στοιχειώδη-μέση-ανώτατη). Ο ανταγωνισμός δεν φέρνει αποτελέσματα μόνο στα μαγαζιά και τις εταιρείες αλλά και στην εκπαίδευση.
• Η σύγχρονη αγορά εργασίας απαιτεί από τους περισσότερους να ακολουθήσουν δύο-τρία τελείως διαφορετικά επαγγέλματα στην διάρκεια της ζωής τους. Η μεταβαλλόμενη τεχνολογία και οι μεταβαλλόμενες οικονομικές συνθήκες μειώνουν δραστικά τις περιπτώσεις που ο πολίτης ακολουθεί την ίδια δουλειά γιά όλα τα χρόνια που δουλεύει (συνήθως πάνω από τριάντα χρόνια). Άρα πρέπει ανάλογα να διαμορφωθεί η εκπαίδευση (ευέλικτη και συνεχής διά βίου) και η ασφάλιση (να γίνει ατομική, φορητή και ανταποδοτική)
• Ο νεοεισερχόμενος στην αγορά εργασίας πολίτης θα πρέπει να έχει "φορητή" ασφάλιση στον ασφαλιστικό φορέα της επιλογής του. Η ασφάλιση θα είναι "ανταποδοτική" (όχι άλλος πληρώνει και άλλος παίρνει σύνταξη). Καθώς ο εργαζόμενος θα αλλάζει δουλειές, ο ασφαλιστικός του φορέας θα παραμένει ο ίδιος ("φορητή" ασφάλιση). Άν ο πολίτης δεν είναι ικανοποιημένος από τον ασφαλιστικό του φορέα θα τον αλλάζει (μεταφέροντας τις αποταμιεύσεις του). Όταν ο πολίτης είναι σε περίοδο ανεργίας (με επίδομα ανεργίας) τις ασφαλιστικές του εισφορές θα τις πληρώνει το κράτος. Όλοι οι ασφαλιστικοί φορείς θα αντασφαλίζονται σε ιδιωτικές αντασφαλιστικές εταιρείες και θα επιβλέπονται σχολαστικά και αυστηρά από το Κράτος.
• Η υποχρεωτική στράτευση είναι αντιπαραγωγική (η αποτρεπτική ισχύς σε σχέση με τα έξοδα είναι ελάχιστη). Οι ένοπλες δυνάμεις θα πρέπει να είναι 100% επαγγελματικές.
• Η ετήσια απόδοση όλων των δημόσιων υπηρεσιών θα μετράται σχολαστικά. Άν μπορούν οι ιδιωτικές επιχειρήσεις να μετρήσουν με απόλυτη ακρίβεια την ετήσια απόδοση των υπηρεσιών τους, τότε το ίδιο μπορεί να γίνει με τις υπηρεσίες της αστυνομίας, της τροχαίας, της πυροσβεστικής και κάθε άλλης δημόσιας υπηρεσίας.Τα χρήματα με τα οποία πληρώνονται οι δημόσιοι υπάλληλοι προέρχονται από το υστέρημα των φορολογουμένων και σαν τέτοια πρέπει να πιάνουν τόπο.
• Τα χρήματα που συλλέγονται από τους πολίτες δεν πρέπει να κάνουν περιττά ταξίδια μέχρι να φθάσουν στο σημείο κατανάλωσής τους. Το πήγαινε-έλα του χρήματος των φορολογουμένων δημιουργεί στην διαδρομή γραφειοκρατία, απώλειες "τριβών" και τελικά όταν φθάνει στον προορισμό του (όσο έχει απομείνει) έχει ξεχαστεί ο λόγος που έφτασε και ποιός το έστειλε. Γιαυτό:
-Όλοι οι φόροι θα πρέπει να συλλέγονται στο πλησιέστερο δυνατό σημείο προς το σημείο που θα καταναλωθούν. Το μεγαλύτερο μέρος των κονδυλίων που στέλνει η κυβέρνηση στους δήμους και τις περιφέρειες θα πρέπει να χορηγείται αυτόματα σε αυτούς με βάση τις πραγματικές φορολογικές δηλώσεις των εντοπίων κατοίκων (πολιτών και νομικών προσώπων).
-Το επίπεδο διοίκησης που είναι υπεύθυνο γιά μιά δημόσια υπηρεσία αυτό το ίδιο θα πρέπει να είναι αποκλειστικά υπεύθυνο και γιά την πληρωμή αυτών που παρέχουν την υπηρεσία. Άν γιά παράδειγμα η δημοτική αρχή είναι υπεύθυνη γιά την λειτουργεία των σχολείων, τότε η δημοτική αρχή θα πρέπει να είναι υπεύθυνη και γιά την πληρωμή ή μη πληρωμή του μηνιαίου μισθού του διδακτικού προσωπικού.
-Οι υπερεθνικοί οργανισμοί δημιουργούν εξ' ορισμού τεράστια και απίστευτα ταξίδια πήγαινε-έλα στο χρήμα που με χίλιους κόπους έχουν μαζέψει οι φορολογούμενοι. Δεν υπάρχει κανείς λόγος η χώρα μας να στέλνει χρήματα στην ΕΕ και αυτή να τα πακετάρει μαζί με χρήματα άλλων χωρών και να τα στέλνει πίσω σε μάς ενώ στην διαδρομή έχει χαθεί ένα σημαντικό ποσόν σε γραφειοκρατία και χλιδή και τελικά κανείς δεν ξέρει ποιός έστειλε τι και σε ποιόν. Σαν χώρα που λαμβάνουμε βοήθεια από την ΕΕ θα πρέπει να παύσουμε να στέλνουμε μέσω της κεντρικής κυβέρνησης χρήματα πρός Βρυξέλλες από τον ετήσιο κρατικό προϋπολογισμό. Άν οι Ευρωπαίοι φίλοι μας θέλουν να μας βοηθούν, μπορούν να μας βοηθούν με το ετήσιο ποσόν της "καθαρής" συμμετοχής τους (αφαιρώντας δηλαδή το ποσόν που εμείς θα τους στέλναμε). Η περίοδος των περιττών ταξιδιών του υστερήματός μας πρέπει να τελειώσει.
• Η βελτίωση της ποιότητας του περιβάλλοντος είναι απόλυτα συμβατή με την οικονομική πρόοδο και τον υλικό πλούτο. Τα τελευταία εξήντα χρόνια οι πλούσιες χώρες έχουν βελτιώσει την ποιότητα του περιβάλλοντός τους, ενώ η μεγαλύτερη μόλυνση του περιβάλλοντος σήμερα απαντάται σε φτωχές χώρες. Απλή παρατήρηση στις διακόσιες χώρες του πλανήτη σήμερα μας δείχνει άμεσο στατιστικό συσχετισμό της μόλυνσης του περιβάλλοντος με τρείς (τουλαχιστον) έννοιες: Με την ατομική ελευθερία, με την δημοκρατία και με την επιβολή των νόμων. Σε όσο μεγαλύτερο βαθμό υπάρχουν αυτές οι τρείς έννοιες σε μία χώρα ,τόσο μικρότερη η μόλυνση του περιβάλλοντος στην χώρα αυτή.

 

Γιά το αίσθημα κοινότητας: 
• Η μοναξιά σήμερα είναι ενδημική στις προηγμένες χώρες. Όσο πιό προοδευμένη οικονομικά είναι μία χώρα τόσο πιό αποξενωμένοι μεταξύ τους είναι οι πολίτες. Η χώρα πρέπει να αποκτήσει αίσθημα "κοινότητας" και "ανθρώπινης ζεστασιάς" χωρίς να παρεμποδίζεται η οικονομική ανάπτυξη.
• Ο γενικός χωροταξικός και πολεοδομικός σχεδιασμός οφείλει να τείνει προς την δημιουργία πόλεων-δήμων με πληθυσμό δέκα χιλιάδων έως τριάντα χιλιάδων κατοίκων έτσι ώστε οι κάτοικοι να γνωρίζουν  λίγο-πολύ ο ένας τον άλλον και να δημιουργείται αίσθημα κοινότητας. Η έλευση του διαδικτύου και πολλές άλλες τεχνολογικές εξελίξεις των τελευταίων δεκαετιών δίνουν την δυνατότητα γρήγορης οικονομικής ανάπτυξης χωρίς να είναι απαραίτητη η ύπαρξη τεράστιας πόλης.
• Ποιότητα ζωής και αίσθημα κοινότητας δεν μπορούν να υπάρξουν σε πολυόροφες κατοικίες με διαμερίσματα-κουτιά. Ο γενικός πολεοδομικός σχεδιασμός θα πρέπει να προβλέπει σαν κανόνα τα χαμηλά σπίτια-κατοικίες και μόνον σαν εξαίρεση θα πρέπει να προβλέπει υψηλά κτίρια.
• Δεν μπορεί να υπάρξει αίσθημα κοινότητας όταν μεγάλες μερίδες του πληθυσμού νοιώθουν "ξένοι" ή νοιώθουν πως είναι πολίτες μιάς άλλης χώρας. Το πλέγμα των νόμων θα πρέπει να είναι τέτοιο ώστε όσοι είναι πολίτες ή όσοι γίνονται πολίτες της χώρας να είναι ενσωματωμένοι στην κουλτούρα, την γλώσσα, την ιστορία και τις παραδόσεις του λαού.
• Το περιεχόμενο της εκπαίδευσης σε όλες τις εκπαιδευτικές βαθμίδες (νηπιαγωγείο, δημοτικό, γυμνάσιο, λύκειο, πανεπιστήμιο) θα πρέπει, εκτός όλων των άλλων, να δημιουργεί έναν λαό που θα νοιώθει ιστορικά συνεχής και πνευματικά ομοιογενής.
• Κάθε προσπάθεια θα πρέπει να καταβάλεται ώστε οι νόμιμοι και νομοταγείς μετανάστες να αφομοιώνονται από τον γενικό πληθυσμό. 'Ετσι τα παιδιά τους θα νοιώθουν πολίτες της χώρας και δεν θα είναι τυπικά ή γραφειοκρατικά πολίτες της χώρας.
• Γιά την οικολογική ισορροπία της ανθρωπότητας θα πρέπει να διατηρείται και να εμπλουτίζεται ο κάθε λαός με την γλώσσα του και την κουλτούρα του. Όπως πρέπει να επιβιώσουν όλα τα είδη ζώων έτσι πρέπει να επιβιώσουν και όλα τα είδη των λαών. Γιά την επιβίωση του λαού μας σαν "οικολογικού είδους" πρέπει να αναπροσαρμοσθεί η διδασκαλία της γλώσσας, της ιστορίας, της λογοτεχνίας και των παραδόσεων. Το ίδιο πρέπει να κάνουν και όλοι οι λαοί της οικουμένης ώστε να διατηρηθεί η "οικολογία των λαών" χωρίς να επηρρεασθεί το ελεύθερο εμπόριο και ο τουρισμός.
• Η καλή γνώση ξένων γλωσσών είναι απαραίτητη στην ανταγωνιστική σημερινή οικονομία. Όμως δεν μπορεί να μάθει κανείς άριστα μιά ξένη γλώσσα αν δεν ξέρει καλά την μητρική του γλώσσα. Γιαυτό η διδασκαλία της μητρικής μας γλώσσας θα πρέπει να αναπροσαρμοσθεί σε έκταση και ένταση ώστε να παράγονται πολίτες που θα ξέρουν σε βάθος την μητρική τους γλώσσα. Έτσι, όχι μόνον θα μπορούν να μάθουν άριστα άλλες γλώσσες αλλά θα νοιώθουν και ότι βρίσκονται στον πυρήνα ενός λαού που αποτελεί την ευρύτερη οικογένειά τους.

 

...............................................................

.......................................

 
Σημείωση: Ο Μανώλης Στειακάκης είναι συγγραφέας  τού βιβλίου: «Τά Υπέρ καί τά κατά τής ΕΕ καί τής Ο.Ν.Ε.», ISBN: 960-15-1318-3, Εκδόσεις Αντ. Ν. Σάκκουλα, Σόλωνος 69, Αθήνα 106 79, τηλ. 210 3615440, φάξ: 210 3610425, ιστοσ.: www.ant-sakkoulas.gr   
 

Ημ/νία καταχώρησης: 29/01/2008



 


Λίστα νέων
 
e-Mail

Ψηφοφορία
Πρέπει να καταργηθεί η μονιμότητα των δημοσίων και δημοτικών υπαλλήλων;
Ναί, πρέπει να καταργηθεί
Όχι, δεν πρέπει να καταργηθεί
Δεν έχω γνώμη / αμφιβάλλω


design and development by web-dynamics.gr