Πέμπτη,  23 Νοεμβρίου, 2017


Αναζήτηση

Σύνδεσμοι

Φορολογία
Φορολογία

ΦΟΡΟΛΟΓΙΑ

1. Σκεπτικό

Η επιστήμη της Μικροοικονομικής αλλά και η διεθνής εμπειρία μας λένε τα εξής:
1.1) Το κράτος (Κυβέρνηση, Δήμοι, Περιφέρειες, Δημόσιοι Φορείς) και οι υπερεθνικοί οργανισμοί (ΟΗΕ, ΕΕ, Διεθνείς Τράπεζες) διαχειρίζονται χρήματα άλλων (των φορολογουμένων). Όποιος διαχειρίζεται χρήματα που έχουν βγάλει άλλοι, δεν τα διαχειρίζεται παραγωγικά όσο καλές προθέσεις και άν έχει.  1.2) Οι κρατικοί υπάλληλοι δεν έχουν το κίνητρο της αξιολόγησης και το αντικίνητρο της απόλυσης. Άρα ότι κάνουν, το κάνουν αντιπαραγωγικά και γραφειοκρατικά.
1.3) Ο φορολογούμενος που παράγει το οικονομικό έργο δουλεύει τόσο πιό πολύ (προσπαθεί περισσότερο) όσο μικρότερο είναι το ποσοστό των κόπων του που θα του πάρει το κράτος.
1.4) Όταν μειώνονται οι φορολογικοί συντελεστές, τα έσοδα της εφορίας αυξάνονται μακροχρόνια (μετά από τρία περίπου χρόνια).

1.5) Η φορολογική νομοθεσία είναι πολύπλοκη και δαιδαλώδης. Εκατομμύρια εργατοώρες χάνονται κάθε χρόνο γιά την σωστή εφαρμογή της και άλλα τόσα εκατομμύρια εργατοώρες χάνονται γιά να βρεθούν "παραθυράκια παράκαμψης" από φορολογούμενους, εταιρείες, λογιστές και εφοριακούς.
1.6) Το συνολικό ποσοστό της φορολογίας στην χώρα μας (Φόρος Εισοδήματος, Φόρος Προστιθέμενης Αξίας, Φόρος Κληρονομιάς, Φόρος Υπεραξίας, Φόρος Ακίνητης Περιουσίας, Φόροι Μεταβίβασης, Φόροι Δημοτικοί, Φόροι επί των Κερδών Επιχειρήσεων, Δασμοί Εισαγωμένων Προϊόντων κλπ) είναι περίπου το 41% του Ακαθάριστου Εθνικού Προϊόντος (Α.Ε.Π.). Αυτό σημαίνει πως γιά κάθε 100 ευρώ που "παράγει" ο πολίτης κάθε χρόνο, τα  41 ευρώ πηγαίνουν στην τσέπη του Δημοσίου (ή αλλιώς κάθε χρόνο από την Πρωτοχρονιά μέχρι την 1η  Ιουνίου όλοι εργαζόμαστε αποκλειστικά και δωρεάν γιά το Δημόσιο και μόνο μετά την 1η Ιουνίου κάθε χρόνο εργαζόμαστε γιά τον εαυτό μας).
1.7) Ο συνολικός όγκος του έργου και των υπηρεσιών που παράγονται κάθε χρόνο από τον ευρύτερο Δημόσιο Τομέα θα μπορούσε να παραχθεί από ιδιώτες (με την αυστηρή επίβλεψη Δημόσιων-Δημοτικών υπαλλήλων) με πολύ λιγώτερους χρηματικούς πόρους.
1.8) Όσα χρήματα και άν δώσουν οι φορολογούμενοι στο Κράτος, αυτό πάντα θα ζητά περισσότερα. Η γραφειοκρατία δημιουργεί επιπλέον γραφειοκρατία γιά να αυτοσυντηρηθεί και να έχει λόγο ύπαρξης, ενώ οι πολιτευτές γιά να κάνουν τις δουλειές που μας υπόσχονται θέλουν χρήματα από τους φορολογούμενους (κανείς πολιτικός και κανένα κόμμα δεν κάνουν ποτέ έργα με δικά τους χρήματα αλλά πάντοτε με χρήματα των "άλλων").
1.9) Η φορολογία όταν χρησιμοποιείται όχι μόνον σαν μέσο στήριξης των αναξιοπαθούντων και παροχής κοινών υπηρεσιών πρός τους πολίτες (π.χ. επιδόματα ανεργίας, κατασκευή δρόμων κλπ) αλλά και σαν μέσον "αναδιανομής του εισοδήματος" γίνεται στην πράξη ανασταλτικός παράγοντας αύξησης του εισοδήματος όλων και κυρίως των ασθενέστερων εισοδημάτων. Έτσι η προδευτικά αυξανόμενη κλίμακα φορολόγησης δημιουργεί αντικίνητρα στις εταιρείες και αυτό με την σειρά του δημιουργεί λιγώτερες ευκαιρίες εργασίας

 

2. Γενικές κατευθύνσεις γιά την φορολογική πολιτική

 

2.1) Το κράτος (Κεντρική Κυβέρνηση, Περιφέρειες, Δήμοι) θα πρέπει να βρούν τρόπους να παράγουν το μέγιστο δυνατό κυβερνητικό έργο με την μικρότερη δυνατή φορολόγηση και όχι να παράγουν το μικρότερο δυνατό κυβερνητικό έργο με την μεγαλύτερη δυνατή φορολόγηση (όπως συμβαίνει σήμερα).
2.2) Η βοήθεια προς τους αδύναμους δεν είναι μέσον "ανακατανομής" του εισοδήματος.
2.3) Δουλειά του Κράτους είναι η παραγωγή κοινόχρητων υπηρεσιών  και η βοήθεια προς τους "αδύναμους"  αλλά δεν είναι δουλειά του Κράτους η "ανακατανομή" των εισοδημάτων (δηλαδή μία μόνιμη και τεχνητή προσπάθεια από το Κράτος να εξισώνει τις περιουσίες των πολιτών παίρνοντας διά νόμου από τον ένα και δίνοντας στον άλλον). Τα χρήματα που βγάζει με τον κόπο του κάθε πολίτης δεν τα βγάζει συνεταιρικά με την Κυβέρνηση ή με την Δημοτική Αρχή.
2.4) Ο Δημόσιος φορέας που παρέχει μία υπηρεσία θα είναι αυτός που θα συλλέγει και τους φόρους γιά την αντίστοιχη υπηρεσία. Παράδειγμα: Άν ο Δήμος είναι υπεύθυνος γιά τα Νηπιαγωγεία στην περιοχή του, τότε αυτός θα συλλέγει και τους αντίστοιχους φόρους γιά την λειτουργία τους (όχι η κεντρική κυβέρνηση). Άν γιά τεχνικούς ή άλλους λόγους δεν μπορεί να γίνει αυτό, τότε υπεύθυνη γιά τα Νηπιαγωγεία θα είναι η κεντρική κυβέρνηση (ο φορέας που συλλέγει τα αντίστοιχα χρήματα). Βασική αρχή πίσω από αυτήν την φορολογική πολιτική είναι: Όχι υπευθυνότητα στην λειτουργία χωρίς υπευθυνότητα στην φορολόγηση.
2.5) Ο ανταγωνισμός είναι καλός όχι μόνον μεταξύ ιδιωτών, αλλά και μεταξύ δημόσιων φορέων. Ο Δημόσιος φορέας που συλλέγει έναν φόρο, θα μπορεί και να αυξάνει ή να μειώνει τον φόρο, ώστε να υφίσταται και τις σχετικές θετικές ή αρνητικές συνέπειες. Παράδειγμα: Ο κάθε δήμος θα μπορεί να αυξήσει ή να μειώσει τον Φόρο Ακίνητης Περιουσίας. Έτσι, άν τον αυξήσει θα πρέπει να σκεφθεί την πιθανότητα οι δημότες να πουλήσουν τα σπίτια τους και να μετοικήσουν σε άλλον δήμο με μικρότερη φορολογία ακίνητης περιουσίας. Βασική αρχή πίσω από αυτήν την φορολογική πολιτική μας είναι: Φορολογικός ανταγωνισμός όχι φορολογική εναρμόνιση!
2.6) Καμμία αύξηση ή μείωση φορολογίας δεν θα γίνεται από κανένα Δημόσιο Φορέα (Κεντρική Κυβέρνηση, Δήμος, Περιφέρεια) χωρίς αντίστοιχο δημοψήφισμα. Παράδειγμα: Άν η Κεντρική Κυβέρνηση θέλει να αυξήσει τον ΦΠΑ (Φόρο Προστιθέμενης Αξίας), τότε θα πρέπει να γίνεται πανεθνικό δημοψήφισμα. Άν ο Δήμαρχος θέλει να αυξήσει τον Δημοτικό φόρο των καταστημάτων και επιχειρήσεων, θα πρέπει να γίνεται δημοψήφισμα ανάμεσα στους δημότες. Βασική αρχή πίσω από αυτήν την φορολογική πολιτική μας είναι: Όχι φορολόγηση χωρίς εξουσιοδότηση!

 
3. Φορολογικό Πρόγραμμα

3.1) Άμεσος και ενιαίος φορολογικός συντελεστής γιά όλα τα εισοδήματα φυσικών προσώπων  (flat tax) ίσος με 15% επί των εισοδημάτων πάνω από το ετήσια οριζόμενο όριο της φτώχειας.
3.2) Άμεσος και ενιαίος φορολογικός συντελεστής γιά όλα τα νομικά πρόσωπα (κάθε είδους εταιρείες, επιχειρήσεις και οργανισμούς) ίσος με το 10% επί των κερδών τους.
3.3) Μηδενισμός του ΦΠΑ σε κάθε είδους εκπαιδευτικές υπηρεσίες και προϊόντα.
3.4) Κατάργηση όλων των δασμών και ποσοστόσεων γιά εισαγόμενα προϊόντα και υπηρεσίες από οποιοδήποτε μέρος του κόσμου.
3.5) Κατάργηση του φόρου κληρονομιάς (φόρος "θανάτου").
3.6) Κατάργηση της φορολόγησης μερισμάτων (μετοχές, ομόλογα) και τόκων (καταθέσεις)  δηλαδή κατάργηση της διπλής φορολογίας αφού όλα αυτά έχουν φορολογηθεί ήδη στην πηγή τους οι δέ τόκοι έχουν ήδη "φορολογηθεί" από τον ετήσιο πληθωρισμό και μεταβολή της συναλλαγματικής ισοτιμίας.
3.7) Αυτόματος και άμεσος τριπλασιασμός των ποινών  που υπάρχουν σήμερα γιά τους κάθε είδους φοροδιαφεύγοντες.
3.8) Η μονιμότητα των εφοριακών υπαλλήλων καταργείται. Δημιουργείται μυστικό σώμα ελεγκτών των εφοριακών υπαλλήλων από ιδιωτικές λογιστικές εταιρείες που αναλαμβάνουν με διαγωνισμό τους ετήσιους δειγματοληπτικούς ελέγχους επί των εφοριακών υπαλλήλων ανά περιοχή και που πληρώνονται και ελέγχονται αυστηρά από το Υπουργείο Δημόσιας Τάξης.
3.9) Όλοι οι προϋπάρχοντες φορολογικοί νόμοι καταργούνται και αντικαθίστανται από τις παραπάνω παραγράφους 3.1 έως 3.8 που αποτελούν και τον καινούργιο φορολογικό κώδικα (και που χωρά σε μία σελίδα χαρτί).

------------------------------------------------

----------------------------

------------

Σημείωση: Ο Μανώλης Στειακάκης είναι συγγραφέας  τού βιβλίου: «Τά Υπέρ καί τά κατά τής ΕΕ καί τής Ο.Ν.Ε.», ISBN: 960-15-1318-3, Εκδόσεις Αντ. Ν. Σάκκουλα, Σόλωνος 69, Αθήνα 106 79, τηλ. 210 3615440, φάξ: 210 3610425, ιστοσ.: www.ant-sakkoulas.gr  

 

 

 

 

Ημ/νία καταχώρησης: 08/08/2007



 


Λίστα νέων
 
e-Mail

Ψηφοφορία
Πρέπει να καταργηθεί η μονιμότητα των δημοσίων και δημοτικών υπαλλήλων;
Ναί, πρέπει να καταργηθεί
Όχι, δεν πρέπει να καταργηθεί
Δεν έχω γνώμη / αμφιβάλλω


design and development by web-dynamics.gr