Πέμπτη,  23 Νοεμβρίου, 2017


Αναζήτηση

Σύνδεσμοι

Ασφαλιστικά Ταμεία: Συνένωση ή Διάσπαση;
Ασφάλιση

 

Ασφαλιστικά Ταμεία : Συνένωση ή Διάσπαση;
 
 
Τον τελευταίο καιρό γίνεται πολύς λόγος γιά τα ασφαλιστικά ταμεία. Η κυβέρνηση έχει προτείνει την συνένωσή τους ανά τέσσερα-πέντε ταμεία, αρχής γενομένης από αυτά των νομικών, γιατρών, μηχανικών και δημοσιογράφων. Η προηγούμενη κυβέρνηση είχε και αυτή σχεδιάσει σαν λύση του ασφαλιστικού προβλήματος την συνένωση των ταμείων και μάλιστα είχε προτείνει την συνένωση σε πολύ μεγαλύτερα γκρούπ. Φαίνεται λοιπόν ότι η "συνένωση" προκρίνεται με τον άλφα ή βήτα τρόπο από τα κόμματα του "κατεστημένου". Είναι όμως η σωστή θεραπεία γιά τα άρρωστα ταμεία ή είναι το δηλητήριο που θα καταστήσει άρρωστα και τα υγιή ταμεία, ισομοιράζοντας την αθένεια; Άν πάλι η μέθοδος της συνένωσης δεν είναι σωστή γιατί προωθείται από τα κόμματα του κατεστημένου; Άς εξετάσουμε εν συντομία τα κύρια επιχειρήματα με γνώμονα την κοινή λογική, την διεθνή εμπειρία και την επιστήμη της οικονομίας.

-Επιχείρημα: "Η συνένωση ταμείων θα δημιουργήσει οικονομίες κλίμακος και άρα τα μεγαλύτερα ταμεία θα έχουν μικρότερο λειτουργικό κόστος ανά ασφαλισμένο".

  Η αλήθεια: Τα ασφαλιστικά ταμεία ανήκουν στον ίδιο κλάδο οικονομικής δραστηριότητας με τις ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες. Σε αυτές δεν υπάρχουν οικονομίες κλίμακος. Πολλοί ασφαλισμένοι- πολλοί υπάλληλοι-πολλά κτίρια, λίγοι ασφαλισμένοι-λίγοι υπάλληλοι-λίγα κτίρια. Άλλωστε τα λειτουργικά έξοδα ενός ασφαλιστικού ταμείου (όπως και μιάς ιδιωτικής ασφαλιστικής εταιρείας)  είναι ένα πολύ-πολύ μικρό ποσοστό των συνολικών εξόδων που στον συντριπτικό όγκο τους αφορούν τις μηνιαίες πληρωμές γιά συντάξεις και ιατροφαρμακευτική περίθαλψη.

-Επιχείρημα: "Η συνένωση ταμείων θα δημιουργήσει μεγαλύτερα κεφάλαια γιά επένδυση από τα ταμεία και τα μεγαλύτερα κεφάλαια θα δίνουν αναγκαστικά καλύτερες αποδόσεις"

Η αλήθεια: Η απόδοση των κεφαλαίων μιάς ασφαλιστικής εταιρείας έχει να κάνει με την σωστή και χρηστή τοποθέτησή τους σε αποδοτικές και ασφαλείς επενδύσεις. Δεν έχει να κάνει με το μέγεθος των κεφαλαίων. Γενικώτερα τα κέρδη ανά μονάδα περιουσιακού στοιχείου γιά τις ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες είναι ανεξάρτητα του μεγέθους της εταιρείας.

-Επιχείρημα: "Σε πολλές άλλες ευρωπαϊκές χώρες υπάρχουν μόνο λίγα μεγάλα ταμεία"

Η αλήθεια: Σε άλλες χώρες υπάρχουν πράγματι λίγα μεγάλα ταμεία αλλά και σε άλλες υπαρχουν πολλά μικρά. Επίσης στην Βρεταννία τα πιό πολλά ταμεία είναι ιδιωτικοποιημένα (και υγιή!). 

Τα αντεπιχειρήματα που ένας απλός πολίτης μπορεί να προβάλει στο σχέδιο της συνένωσης των ταμείων είναι:

Αντεπιχείρημα Νο 1: Όσο πιό μεγάλο είναι ένα ταμείο τόσο πιό μεγάλες οι πιθανότητες κακοδιαχείρησης, διαφθοράς και γραφειοκρατίας.

Αντεπιχείρημα Νο 2:  Όσο πιό μεγάλο είναι ένα ταμείο τόσο πιό δύσκολος ο έλεγχος των πεπραγμένων από τους ασφαλισμένους του. Παράδειγμα: Όταν οι δημοσιογράφοι έχουν το δικό τους αποκλειστικά ταμείο έχουν διάθεση να παρακολουθήσουν τι συμβαίνει και να ασκήσουν κάποιο έλεγχο. Άν αύριο το ταμείο τους είναι κάποιο μεγάλο και αχανές ταμείο (κάποια "χαβούζα") τότε τί να παρακολουθήσουν και γιατί να παρακολουθήσουν;

 Αντεπιχείρημα Νο 3: Με την συνένωση ταμείων αναγκαστικά μεταφέρονται μακροχρόνια πόροι από τα αποθεματικά των υγιών ταμείων σε αυτά τα ταμεία που είναι χρεωμένα. Έτσι δίνουμε όλοι οι πολίτες το μακροχρόνιο παράδειγμα πως "ο νοικοκύρης τιμωρείται και ο άσωτος επιβραβεύεται".

Αντεπιχείρημα Νο 4: Όσο πιό πολλά είναι τα ταμεία τόσο μεγαλύτερος ο μεταξύ τους ανταγωνισμός γιά το ποιό ταμείο θα παρουσιάσει το καλύτερο υπόδειγμα μακροχρόνιας απόδοσης και νοικοκυρωσύνης. Ο ανταγωνισμός δεν είναι μία αφηρημένη έννοια γιά να την λένε οι πολιτευτές προς δημιουργία εντυπώσεων αλλά είναι κάτι που θα πρέπει να μάθουν να ζούν μαζί του οι απανταχού γραφειοκράτες!

Αντεπιχείρημα Νο 5: Η αρχή της ανταποδοτικότητας (αποταμίευε πολλά γιά να πάρεις πίσω πολλά) μπορεί να λειτουργήσει καλύτερα και ευκολώτερα όσο πιό μικρό και όσο πιό ομοιογενές είναι ένα ταμείο (από άποψη εσόδων των ασφαλισμένων του). Μέχρι τώρα ποτέ δεν εφαρμόσθηκε η αρχή της ανταποδοτικότητας (οι τωρινοί εργαζόμενοι πληρώνουν γιά τις συντάξεις των τωρινών συνταξιούχων). Όλοι όμως ξέρουν πως γιά την μακροχρόνια επιβίωση των ασφαλιστικών ταμείων η λύση είναι μία και μόνη λέξη: ΑΝΤΑΠΟΔΟΤΙΚΟΤΗΤΑ. Μόνον έτσι θα έχουν κίνητρα οι εργαζόμενοι να αποταμιεύουν αλλά και να ελέγχουν τις επενδύσεις, τις τοποθετήσεις και την χρηστή διαχείριση του ταμείου τους (των δικών τους αποταμιεύσεων).

Αντεπιχείρημα Νο 6: Τα ασφαλιστικά ταμεία ανήκουν εξ ορισμού στους ασφαλισμένους τους και όχι στην εκάστοτε κυβέρνηση! Άν οι ασφαλισμένοι ενός ταμείου θελήσουν να το συνενώσουν με άλλα ή να το διασπάσουν σε άλλα αυτό είναι δικό τους θέμα και όχι της κυβέρνησης.

 

Είναι ηλίου φαεινώτερο από την παραπάνω σύντομη ανάλυση ότι η συνένωση ταμείων είναι οικονομικά και φιλοσοφικά λανθασμένη και πως η λύση βρίσκεται στις λέξεις υπευθυνότητα, διαφάνεια, ανταγωνισμός και κυρίως ανταποδοτικότητα μέσα από πολλά, μικρά και ευέλικτα σχήματα.

 

Άν όμως έτσι έχουν τα πράγματα, θα ρωτούσε κανείς, γιατί το πολιτικό κατεστημένο (υπό την μορφή των κυρίαρχων μεγάλων κομμάτων)  προκρίνει την λύση της συνένωσης-συγχώνευσης και απλά τα μεγάλα κόμματα διαφέρουν ως προς τις λεπτομέρειες εφαρμογής; Δεν μπορούν να σκεφτούν αυτά τα απλά πράγματα; Απ' ότι φαίνεται δεν μπορούν να σκεφτούν ούτε απλά ούτε σύνθετα πράγματα γιατί έχουν γίνει ένα με το κράτος (αφού χρηματοδοτούνται σαν κόμματα από το κράτος) και έχουν συνηθίσει να παίρνουν έτοιμες τις οδηγίες-εντολές από τις Βρυξέλλες. Οι Βρυξέλλες πάλι στο θέμα το ασφαλιστικό έχουν δώσει τις μόνιμες και γνωστές τους οδηγίες προς όλα τα κράτη-μέλη: Συνένωση ταμείων και ομοιομορφία συστημάτων σε εθνικά επίπεδα αρχικά ώστε μελλοντικά να απορροφηθούν όλα σε ένα ενιαίο-ισοπεδωτικό πανευρωπαϊκό σύστημα προς δόξα της γραφειοκρατίας που θέλει να δημιουργεί δουλειά γιά τον εαυτό της και όταν νοιώθει πως δεν έχει αρκετή δουλειά σε εθνικό επίπεδο δημιουργεί υπερεθνικούς γραφειοκρατικούς σχηματισμούς όπου κανείς δεν μπορεί να ελέγξει κανέναν και όπου όλοι έχουν σταματήσει να σκέφτονται οι ίδιοι γιατί περιμένουν την φώτιση από τους άλλους!

 

Μανώλης Στειακάκης (www.kede.gr)

Πολιτικός Μηχανικός-Οικονομολόγος

 

...........................................................

....................................

................

.....

 

Σημείωση: Ο Μανώλης Στειακάκης είναι συγγραφέας τού βιβλίου: «Τά Υπέρ καί τά κατά τής ΕΕ καί τής Ο.Ν.Ε.», ISBN: 960-15-1318-3, Εκδόσεις Αντ. Ν. Σάκκουλα, Σόλωνος 69, Αθήνα 106 79, τηλ. 210 3615440, φάξ: 210 3610425, ιστοσ.: www.ant-sakkoulas.gr

Ημ/νία καταχώρησης: 15/12/2007



 


Λίστα νέων
 
e-Mail

Ψηφοφορία
Πρέπει να καταργηθεί η μονιμότητα των δημοσίων και δημοτικών υπαλλήλων;
Ναί, πρέπει να καταργηθεί
Όχι, δεν πρέπει να καταργηθεί
Δεν έχω γνώμη / αμφιβάλλω


design and development by web-dynamics.gr